I SA/Wa 2354/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. E.R. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] utrzymującą mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia na lat 99 prawa użytkowania wieczystego do zabudowanego gruntu o pow. [...] m2, oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...], z obrębu [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW Nr [...], położonego w W. przy ul. [...], oznacz. hip. [...]. W dniu [...] stycznia 2012 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęło pismo skarżącej E.R. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.