I SA/Wa 2358/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna z siedzibą w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], o wymierzeniu Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna z siedzibą w W. kary pieniężnej w wysokości [...] ([...]) złotych za prowadzenie bez zezwolenia Wojewody [...] w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, pod nazwą Dom Opieki [...] w P. przy ul. [...]. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w jej ocenie jest ona niezgodna z prawem. Ponadto skarżąca wskazał, że podjęła już kroki prawne mające na celu uzyskanie stosownego zezwolenia na prowadzoną przez nią działalność. Jednocześnie skarżąca wskazała, iż wyegzekwowanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych w postaci utraty płynności finansowej skarżącej Spółki, co w konsekwencji doprowadzi do zamknięcia placówki przez oczekiwanym rozstrzygnięciem sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Po gruntownej analizie zgłoszonych przez stronę skarżącą argumentów stwierdzić należało, że nie dają one podstaw do uwzględnienia wniosku i wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji bowiem powołane przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie dają podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie przesłanki wskazane w wyżej powołanym przepisie zachodzą. Wskazać bowiem należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zdaniem Sądu wykonanie decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia nie w każdym wypadku musi się łączyć z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 niepublikowane). Ponadto Sąd dokonując analizy akt sprawy nie stwierdził, że wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej nałożonej na skarżącą spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na co wskazywała skarżąca we wniosku. Sąd podkreśla również, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.