I SA/Wa 236/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie wznowienia postępowania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy W., Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w celu uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. , nr [...] orzekającej o nabyciu przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad prawa trwałego zarządu na nieruchomości położonej w gminie W., obręb W. , oznaczonej jako działki nr[...], [...] i [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] stwierdził nabycie przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad prawa trwałego zarządu na nieruchomości położonej w gminie W., obręb W , oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...]. Wójt Gminy W. wnioskiem z dnia 29 lipca 2010 r., powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Uzasadniając wniosek wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa nieruchomość w dniu 27 maja 1990 r. stała się własnością Gminy W. co zostało potwierdzone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] . Wnioskodawca wskazała również, że Gmina W. nie brała udziału w postępowaniu przy wydaniu decyzji w sprawie ustanowienia trwałego zarządu na przedmiotowej nieruchomości. Po rozpoznaniu wniosku Wojewoda [...], powołując się na treść art. 148 § 2 k.p.a. wskazał, że w dniu 28 lutego 2011 r., wezwał Wójta Gminy W. do uzupełnienia wniosku o wskazanie daty, w której Gmina dowiedziała się o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., oraz przedstawienie dowodów na potwierdzenie tej okoliczności. W odpowiedzi Wójt Gminy W. wyjaśnił, że o fakcie wydania decyzji Gmina powzięła wiadomość w dniu 21 lipca 2010 r., podczas czynności administracyjnych uzgadniania dróg gminnych w poszczególnych miejscowościach i ich regulacji prawnych, natomiast nie przedstawił dowodów pozwalających na stwierdzenie, że w tej właśnie dacie Gmina W. dowiedziała się o wydaniu decyzji Wojewody[...] . Organ pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., była ostateczna w dniu 17 lutego 2006 r., a zatem skoro od tej decyzji przysługiwał 14 dniowy termin na wniesienie odwołania uznać należało, że wnioskodawca wiedzę o okoliczności, na którą się powołuje posiadał co najmniej na 14 dni przez datą 17 lutego 2006 r., a więc na 4 lata przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Mając na uwadze powyższe Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] odmówił wznowienia postępowania w celu uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr[...]. Na powyższe postanowienie Wójt Gminy W. wniósł zażalenie zarzucając nieprawidłowe przyjęcie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Rozpoznając odwołanie Minister Transportu , Budownictwa i Gospodarki Morskiej powołał się na treść art. 145 § 1 k.p.a. akcentując, że w przypadku gdy powodem wznowienia przesłanka z ust. 4 – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - termin do złożenia wniosku o wznowienie biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W ocenie organu odwoławczego Wójt Gminy W. składając oświadczenie w piśmie z dnia 10 marca 2011 r., dostatecznie udowodnił fakt powzięcia informacji o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Jako "całkowicie niezrozumiały" określił organ drugiej instancji twierdzenia organu pierwszej instancji, że z uwagi na uzyskanie przez decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. waloru ostateczności w dniu 8 września 2006 r., od decyzji tej przysługiwał 14 dniowy termin na wniesienie odwołania. A zatem należało uznać, iż wiedzę o okoliczności, na która powołuje się wnioskodawca posiadał co najmniej na 14 dni przed datą 8 września 2006 r., a więc 4 lata przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Minister Infrastruktury podkreślił, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr[...]. Mając na uwadze powyższe Minister Transportu , Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr[...] , uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w celu uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] orzekającej o nabyciu przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad prawa trwałego zarządu na nieruchomości położonej w gminie W. obręb W. , oznaczonej jako działki nr [...], [...], i [...]. Na powyższą decyzję Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że Wójt Gminy W. powziął informację o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., dopiero w dniu 21 lipca 2010 r. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej powoływana jako ppsa) , Sąd I instancji władny jest uwzględnić skargę na decyzję lub postanowienie i w konsekwencji uchylić zaskarżony akt w całości albo w części tylko wtedy, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania , które miało wpływ na wynik sprawy. Istotne jest, aby zachodził związek przyczynowy między naruszeniem prawa a treścią rozstrzygnięcia polegający na tym, że gdyby nie było stwierdzonego przez Sąd uchybienia, to treść rozstrzygnięcia administracyjnego byłaby inna. Brak wpływu naruszenia prawa na wynik sprawy zachodzi zawsze wtedy, gdy nawet w przypadku prawidłowego zastosowania prawa procesowego treść decyzji lub postanowienia byłaby taka sama. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tego rodzaju przypadek miał miejsce w rozpatrywanej sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym jest postanowienia o charakterze procesowym: a mianowicie postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, uchylające postanowienie Wojewody [...] i przekazujące mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponadto kontroli sądu podlega prawidłowość zastosowania przez organ odwoławczy trybu z art. 138 § 2 k.p.a. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii oceny czy Wójt Gminy W. występujący o wznowienie postępowania wykazał istnienie przesłanki, o której mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a., to znaczy czy udowodnił zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. W ocenie sądu nieprawidłowe jest stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczące udowodnienia faktu powzięcia informacji o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. w dniu 21 lipca 2010 r. podczas czynności administracyjnych uzgadniania dróg gminnych w poszczególnych miejscowościach i ich regulacji prawnych . Ten fakt ma wynikać z pisma Wójta Gminy W. z dnia [...] marca 2011 r. W tym miejscu należy przypomnieć, że problematykę wznowienia postępowania, regulują przepisy art. 145-152 k.p.a. Na ich podstawie można wyróżnić dwie fazy tego postępowania - wstępną, zainicjowaną wnioskiem o wznowienie oraz fazę następującą po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania organu. W pierwszej fazie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia, a więc ustalenie, czy występują formalne podstawy wznowienia. Badanie to obejmuje kwestie podmiotowe, zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie oraz powołania ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Negatywny wynik badania podstaw formalnych prowadzi do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, o której mowa w art. 149 § 3 k.p.a. Natomiast w art. 148 k.p.a. uregulowane zostały dwie kwestie, a mianowicie: tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Na zasadzie art. 148 § 1 k.p.a., podanie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a w razie gdy żąda wznowienia, na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., to termin jednomiesięczny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przez upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Ta okoliczność nie została przez organ I instancji zbadana , gdyż uzasadnienie Wojewody [...] w części dotyczącej zachowania terminu jest całkowicie niezrozumiałe (odnosi się do ostateczności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr[...]). Powyższe oznacza, że prawidłowe jest stanowisko organu II instancji o konieczności uchylenia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zgodnie z art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W przedmiotowej sprawie konieczne jest zbadanie przesłanki zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., zatem zasadne jest zastosowanie przepisu kasacyjnego odnośnie postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011r. Badając kwestię zachowania terminu organ I instancji winien wziąć również pod uwagę pisma dołączone do skargi tj. pismo z dnia 25 listopada 2009 r. oraz z dnia 5 lutego 2010 r. Wchodząc z powyższych założeń należy przyjąć, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ppsa , orzekł jak w sentencji.