I SA/Wa 2364/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-07-21
Skład orzekający: Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący uprawdopodobnili brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzasadniając to chorobą jednego z wnioskodawców i podróżą służbową drugiego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Powołane okoliczności, takie jak problemy z poruszaniem się skarżącej i podróż służbowa jej męża, nie stanowią przeszkody nie do przezwyciężenia przy zachowaniu najwyższej staranności. Fakt uiszczenia wpisu komputerowo świadczy o świadomości skarżącej o biegu terminu i możliwościach jego dochowania, w tym przez skorzystanie z pomocy osób trzecich.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał ich do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia. Skarżący nie uzupełnili braków w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Następnie wnieśli o przywrócenie terminu, wskazując na chorobę jednego z nich i podróż służbową drugiego. Sąd odmówił przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.K. i P. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. K. i P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. M. K. i P. K. (dalej: skarżący) wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości.
Zarządzeniami Z-cy Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 grudnia 2015 r. wezwano skarżących do nadesłania dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę M. K. i P. K. w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi w terminie.
Pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy jej odpisów, załączając jednocześnie te odpisy do wniosku.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że M. K. w okresie odebrania wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi była chora i nie była w stanie wyjść z domu, żeby nadać pismo w placówce pocztowej, a wpis uiściła komputerowo. Z kolei jej mąż P. K. w tym czasie przebywał w podróży służbowej. Skarżący podkreślili, że nie było osoby, która mogłaby w tym czasie pomóc.
Zarządzeniem z dnia 12 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do nadesłania informacji w jakim okresie M.K. była chora i w jakim okresie P. K. przebywał w podróży służbowej.
Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący poinformowali, że M. K. w okresie od stycznia do marca 2016 r. cierpiała na stałe problemy z poruszaniem się, wynikające z zapalenia nerwu kulszowego. Nie posiada ona zwolnienia lekarskiego, ponieważ ma status rolnika i zwolnienie nie było jej potrzebne dla potrzeb ZUS. Natomiast P. K. w czasie wykonywania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi był w C., gdzie spotykał się z kontrahentami z huty szkła [...], z którą stale współpracuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast według art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
M. K. i P. K. nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu do dokonania czynności procesowych nastąpiło bez ich winy. Wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem zostało skarżącym doręczone w sposób właściwy w dniu [...] stycznia 2016 r. Zawierało ono wszelkie niezbędne informacje o skutkach prawnych niedochowania terminu do uzupełnienia braków formalnych. M. K. odebrała te wezwania osobiście w miejscu swego zamieszkania. Od tej chwili rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Kryterium braku winy wiąże się bowiem z koniecznością dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a powołane przez skarżących okoliczności nie wskazują na to, że niedokonanie czynności w ustawowym terminie spowodowane było przeszkodą nie do przezwyciężenia przy dochowaniu najwyższej staranności.
Zdaniem Sądu, za okoliczność braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi w ww. sprawie nie może być uznany powołany przez skarżących fakt, że skarżąca miała problemy z poruszaniem się, a skarżący był w tym czasie w podróży służbowej.
Należy również zauważyć, że skarżąca M. P. wskazała w przedmiotowym wniosku, że w tym okresie uiściła komputerowo wpis od skargi, do czego została zobowiązana zarządzeniem z 30 grudnia 2016 r. i które odebrała wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów. W związku z tym skarżąca miała pełną świadomość, że rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków, a jego niedotrzymanie będzie skutkować odrzuceniem skargi, bo taki właśnie rygor został nadany w wezwaniu. Ponadto w razie braku możliwości poruszania się skarżącej i nieobecności jej męża w domu skarżąca mogła skorzystać również z pomocy osób trzecich (np. rodziny) w nadaniu przesyłki w placówce pocztowej.
Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych okolicznościach faktycznych Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., mając na uwadze zastosowanie się skarżącej do treści art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło