I SA/Wa 2368/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na pismo Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wynajmu lokalu postanawia: odrzucić skargę. W.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, sprecyzowaną pismem z dnia 27 grudnia 2010 r., na pismo Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wynajmu lokalu. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez r.pr. B.A., wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż zaskarżony akt nie zawiera się w katalogu działań organów administracji publicznej lub ich bezczynności, podlegających kontroli sądowo-administracyjnej (art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153 poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W dniu 7 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo procesowe skarżącej informujące, że wycofuje skargę z dnia 8 listopada 2010 r. Z uwagi jednak na brak podpisu W.P., pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2011 r., została wezwana do podpisania w/w oświadczenia z dnia 1 marca 2011 r. lub przesłania jego kopii zawierającej własnoręczny podpis, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie zostało skarżącej prawidłowo doręczone w dniu 24 marca 2011 r. Do dnia wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w sprawie strona nie ustosunkowała się do w/w wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Na wstępie należy zaznaczyć, że sąd nie uwzględnił cofnięcia skargi z dnia 8 listopada 2010 r. z uwagi na niepodpisanie, pomimo wezwania Sądu, przez skarżącą przedmiotowego oświadczenia z dnia 1 marca 2011 r. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi W.P. jest pismo Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...]. Z treści zaskarżonego pisma wynika, iż stanowi ono informację organu administracji publicznej skierowaną do strony na temat prowadzonego postępowania w przedmiocie najmu lokalu. W piśmie, będącym przedmiotem niniejszej skargi, Zastępca Burmistrza Dzielnicy [...] poinformował skarżącą o braku podstaw (po przeprowadzonej wizji lokalowej) do wskazania do wynajęcia większego lokalu niż 1 pokój z kuchnią. Jednocześnie poinformował, że złożona w dniu 1 października 2010 r. propozycja W.P. wynajęcia lokalu nr [...] przy ul. [...] jest nadal aktualna. W związku z powyższym organ wezwał skarżącą do zajęcia w terminie 7 dni stanowiska w sprawie. W ocenie Sądu zaskarżone pismo z dnia [...] października 2010 r. nie stanowi władczego działania organu dotyczącego nałożenia obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, ma natomiast jedynie charakter informacyjny. Nie może zatem zostać uznane za decyzję, o której mowa w art. 104 Kpa, czy postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego. Analiza zamkniętego katalogu aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone przez skarżącą pismo nie należy do żadnej kategorii spraw, które mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego. W świetle powyższych rozważań należy uznać, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.