I SA/Wa 237/18
WyrokWSA w Warszawie2018-09-14
Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Jolanta Dargas, Iwona Kosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta powinien zostać ukarany grzywną za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy jego bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Sąd wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 zł za niewykonanie wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, ponieważ organ nie załatwił sprawy w wyznaczonym terminie, mimo pisemnego wezwania do wykonania wyroku. Sąd jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę podjęte przez organ czynności wyjaśniające i zgromadzenie dodatkowego materiału dowodowego.Stan faktyczny
M. Z. złożyła skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku WSA z dnia 15 maja 2017 r., który zobowiązywał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość w terminie trzech miesięcy od doręczenia akt. Skarżąca wskazała, że organ nie wykonał wyroku pomimo wezwania. Prezydent miasta wniósł o oddalenie skargi, argumentując konieczność ustalenia przesłanek prawnych i zgromadzenia dokumentacji. Sąd rozpoznał sprawę i wydał orzeczenie.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Prezydenta [...] na rzecz M. Z. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2018 r. sprawy ze skargi M. Z. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M.Z. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
M. Z.pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 251/17, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 24 kwietnia 1992 r. o przyznanie odszkodowania
za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną nr hip. [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy doręczony został Prezydentowi [...] w dniu 10 sierpnia 2017 r., termin w jakim organ zobowiązany był do rozstrzygnięcia sprawy upłynął więc 10 listopada 2017 r.
Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. wezwano organ do wykonania w/w wyroku. Pomimo wezwania Prezydent nie wydał stosownego rozstrzygnięcia.
W świetle powyższego skarżąca wniosła o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z tytułu niewykonania wyroku na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej jako P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podkreślając, że w postępowaniu o odszkodowanie konieczne jest ustalenie kiedy nieruchomość została przejęta pod inwestycję i czy spełnia przesłanki wynikające z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomości.
Organ zaznaczył, że z dniem [...] grudnia 2016 r. zarządzeniem nr [...] wprowadzona została procedura postępowania w Biurze Spraw Dekretowych w zakresie rozpatrywania wniosków w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Po zgromadzeniu zaś całości wymaganej dokumentacji i sprawdzeniu czy w sprawie nie występują okoliczności uniemożliwiające wydanie decyzji, podjęte zostaną czynności ustalające czy istnieją środki na pokrycie odszkodowań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie obie przesłanki zostały spełnione.
W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 18 grudnia 2017 r., którym wezwano Prezydenta [...] do wykonania wyroku z dnia 15 maja 2017 r.
Zgodnie z art. 286 § 2 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 15 maja 2017 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie trzech miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu 10 sierpnia 2017 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 10 listopada 2017 r. Mimo to Prezydent [...] nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem. Do dnia 14 września 2018 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta.
W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 15 maja 2017 r. terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że w styczniu 2018 r. organ podjął działania mające na celu wyjaśnienie sprawy, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku z dnia 15 maja 2017 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia w szczególności okres przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu do załatwienia sprawy, a także fakt, że w sprawie podjęte zostały czynności mające na celu zgromadzenie dodatkowego materiału dowodowego – jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. zwrócono się o nadesłanie stosownych dokumentów. Zauważyć trzeba, że rażące naruszenie prawa jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. Sąd stwierdza zatem rażące naruszenie prawa, gdy wystąpią szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego sformułowania za działanie "rażące" należałoby uznać działanie bezspornie ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Nie każde więc naruszenie prawa wskutek prowadzenia postępowania w sposób przewlekły będzie naruszeniem rażącym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło