I SA/Wa 2388/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Województwa [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Województwo [...] wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania w wysokości [...] złotych na rzecz Gminy [...] za przejętą z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomość położoną w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha. W złożonej skardze Województwo [...] wniosło, m.in. o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi na spowodowanie niebezpieczeństwa poważnej szkody w majątku skarżącego, względnie z uwagi na możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków. Strona stwierdziła, że wysokość odszkodowania została ustalona wbrew zasadom ustawowym, a ponadto brak jest w postępowaniu wszystkich stron postępowania – właściwego zarządu drogi, z uwagi na wycenę nakładów poniesionych przez ten zarząd. Ponadto wypłata odszkodowania następująca w niniejszej sprawie przez ten sam podmiot, który był zobowiązany do utrzymania drogi – a więc ponoszenia nakładów inwestycyjnych na drogę spowoduje szkodę w majątku zobowiązanego, bowiem dochodzi do podwójnego finansowania tej samej rzeczy, raz w formie nakładów, zaś drugi w formie odszkodowania. Odzyskanie wartości nakładów na drogę może być w takiej sytuacji nieodwracalne, z uwagi na obowiązek wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem ze wskazanego powyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex Polonica nr 375764). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które może zostać w każdym czasie zwrócone, przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego dotyczących braku udziału w postępowaniu wszystkich stron postępowania oraz nieprawidłowego ustalenia odszkodowania przez organy administracji Sąd uznał, że odnoszą się one nie do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, lecz stanowią zarzuty dotyczące bezpośrednio zaskarżonej decyzji oraz postępowania nią zakończonego. W tej sytuacji ich rozpatrzenie nastąpi przy rozpoznaniu wniesionej do Sądu skargi - a odnoszenie do nich na obecnym etapie postępowania jest przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.