I SA/Wa 2398/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [..] października 2010 r. nr [..] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącej K. S. wpis w kwocie 100 (sto) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [..] października 2010 r. nr [..], w przedmiocie zwrotu wniosku. W dniu 22 kwietnia 2011 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżącej cofające skargę. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarga stała się bezprzedmiotowa w obliczu uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego podjętej w dniu 31 marca 2011 r., sygn. akt III CZP 112/10, która rozstrzygnęła wątpliwości związane ze stosowaniem art. 160 kpa w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.