I SA/Wa 24/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B., A. A., W. W., A. B., T. T. i J. F. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1619/12 w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym J. B., A. A., W. W., A. B., T. T. i J. F. solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. J. B., A. A., W. W., A. B., T. T. i J. F. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1619/12. Orzeczeniem tym Sąd umorzył postępowanie sądowe z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi. Jako że z treści wniosku skarżących nie wynikało, na jakiej podstawie oparli żądanie wznowienia postępowania, Sąd wezwał J. B., A. A., W. W., A. B., T. T. i J. F. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez sprecyzowanie podstawy żądania wznowienia postępowania, jednocześnie pouczając o treści art. 271-273 p.p.s.a. W odpowiedzi na w/w wezwania J. B., T. T. i J. F. jako podstawę wznowienia wskazali art. 145 Kpa, zaś A. A., W. W. i A. B. – art. 145 § 1 pkt 1 Kpa. Następnie pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r. A. A. zwrócił się o wykreślenie jego osoby z pisma uzupełniającego skargę uzasadniając, iż nie jest głównym najemcą lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. Najemcami byli jego rodzice, którzy zmarli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wznowienie postępowania jest instytucją, która umożliwia rozpoznanie sprawy, w której zapadło prawomocne orzeczenie. Wznowienie postępowania może jednak nastąpić wyłącznie z przyczyn przewidzianych w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna spełniać także wymogi określone w art. 277 i 279 p.p.s.a. Powinna zatem: 1) być wniesiona, poza wyjątkami przewidzianymi w przepisach, w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, 2) zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, 3) zawierać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, 4) zawierać okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia, 5) zawierać żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a., jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje to, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe, co skutkuje jej odrzuceniem. Ponadto wyjaśnić należy, że badanie dopuszczalności skargi o wznowienie dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. To wstępne badanie skargi o wznowienie co do zasady odbywa się na posiedzeniu niejawnym (art. 280 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, we wniosku z dnia 20 grudnia 2012 r., skarżący nie podali żadnej ustawowej przesłanki wznowienia określonej w art. 271-273 p.p.s.a. Podstaw wznowienia trudno też się doszukać w samej treści skargi, jak i w pismach będących jej uzupełnieniem, w których jako podstawę skarżący podali art. 145 § 1 Kpa. Brak ustawowej podstawy wznowienia zwalnia Sąd od oceny zachowania terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.