I SA/Wa 2409/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. A. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia odmówić adwokatowi W. A. przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 czerwca 2014 r. nr [...]. W dniu 26 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku sporządzona przez pełnomocnika skarżącej - adwokat W. A. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2015 r. wezwano pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie m.in. pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu wnoszącego skargę kasacyjną przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 p.p.s.a.). W dniu 12 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło ww. pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi – W. A. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1251/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. stawiła się skarżącą wraz z pełnomocnikiem adw. B. M. z substytucji adw. W. A. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Podkreślić należy, że warunkiem koniecznym do przyznania pełnomocnikowi od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu jest ustanowienie w sprawie pełnomocnika na mocy postanowienia referendarza sądowego bądź Sądu w ramach przyznanego stronie prawa pomocy. Przy czym zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy Sąd zwraca się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie konkretnego adwokata z urzędu dla strony. W niniejszej sprawie skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i nie zostało w sprawie wydane żadne postanowienie dotyczące prawa pomocy. Z tego względu, brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną, gdyż nie była ona świadczona z urzędu. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca ustanowiła adwokata – W. A. swoim pełnomocnikiem w sprawie z wyboru. Z tego względu, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożonego podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 17 grudnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.