I SA/Wa 241/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 20 grudnia 2021 r. M. B. (powoływana dalej również jako: "skarżąca", "strona skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] (powoływanego dalej również jako: "organ", "Wojewoda") z [...] listopada 2021 r. nr [...]. Zarządzeniem z 31 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL skarżącej, nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego radcę prawnego Z. N. do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, bądź przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako: "ppsa"). Wezwanie do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej – 21 lutego 2022 r. (zpo - k. 15 v. akt). Korespondencję skierowano na właściwy adres, wskazany w skardze, a poświadczenie jej doręczenia zostało sygnowane podpisem pełnomocnika. Zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z 28 lutego 2022 r. Ww. braki formalne zostały uzupełnione przez pełnomocnika skarżącej przy piśmie z 28 lutego 2022 r. (korespondencję nadano 4 marca 2022 r. – co wynika z koperty k. 18 akt oraz z dołączonego do akt wydruku ze śledzenia przesyłek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit b ppsa pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 ppsa). Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 47 § 1 ppsa, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. Niezachowanie tego wymagania stanowi brak formalny, który podlega usunięciu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do art. 85 ppsa, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W niniejszej sprawie skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do ich uzupełnienia zostało skutecznie doręczone 21 lutego 2022 r., należy więc przyjąć, że siedmiodniowy termin do jego wykonania rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 22 lutego 2022 r. i bezskutecznie upłynął 28 lutego 2022 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w prawie (art. 83 § 1 i § 2 ppsa). Skierowane przez radcę prawnego Z. N. pismo uzupełniające z 28 lutego 2022 r. zostało nadane dopiero 4 marca 2022 r., a więc bezsprzecznie po terminie. Z powyższego jasno wynika, że w zakreślonym siedmiodniowym terminie od daty doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżąca czynności tej nie dopełniła. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa – orzekł jak w sentencji postanowienia.