I SA/Wa 2414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2011 r. sprawy ze skargi P. [...] S.A. w W. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu P. [...] S.A. w W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od odrzuconej skargi. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] odmówił dopuszczenia P. [...] S.A. do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym gruntu oznaczonego jako [...], położonego w W. przy ul. [...] oraz gruntu ozn. nr hip. [...] położonego w rejonie ulic [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż stronami w postępowaniu administracyjnym toczącym się w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy są: poprzedni właściciel gruntu, jego spadkobiercy bądź następcy prawni, aktualni właściciele bądź użytkownicy wieczyści gruntu. Wedle art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czynnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, przy czym interes prawny musi być oparty na konkretnym przepisie prawa materialnego. Nie sposób więc stwierdzić, aby w przedmiotowym postępowaniu użytkownik, który na podstawie art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami złożył wniosek do Wojewody [...] o wydanie decyzji stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa użytkowania wieczystego, posiadał przymiot strony. Postępowania w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz spadkobierców (następców prawnych) byłych właścicieli przedmiotowego gruntu nie dotyczą ani interesu prawnego, ani sfery obowiązków P. [...] S.A. P. S.A. w W. wniósł skargę na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. zarzucając: 1) rażące naruszenie art. 28 k.p.a. w związku z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy w związku z art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenie przepisów art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości poprzez ich niezastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Prezydenta W. na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano na wstępie, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych w razie wydania przez organ administracji postanowienia o odmowie przyznania wnioskodawcy statusu strony postępowania administracyjnego, postanowienie takie należy uznać za akt z zakresu administracji publicznej, inny niż postanowienie o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Na takie postanowienie przysługuje prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, po uprzednim wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nadto wskazał, iż stanowisko organu jest w całości błędne. P. [...] przysługuje tytuł prawnorzeczowy do przedmiotowego gruntu i – co za tym idzie – postępowania administracyjne dotyczą interesu prawnego skarżącego. P. [...], jako następca prawny jednostki badawczo – rozwojowej pod nazwą P. [...], na podstawie art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 64 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych, złożył w dniu 31 grudnia 2008 r. wnioski do Wojewody [...] o wydanie decyzji stwierdzających nieodpłatne nabycie z mocy prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntów położonych w W. w rejonie ulic [...] w postaci działek oznaczonych numerem ewidencyjnym [...] z obrębu [...]. W decyzjach kończących postępowania administracyjne może zostać ustanowione na rzecz osób trzecich prawo użytkowania wieczystego w stosunku do nieruchomości hipotecznej hip. Nr [...] oraz działki hipotecznej [...]; ww. decyzje uniemożliwią wydanie przez Wojewodę [...] na rzecz P. [...] decyzji administracyjnych stwierdzających nieodpłatne nabycie z mocy prawa użytkowania wieczystego działek [...] oraz działki [...]. Tym samym nie zostanie zaspokojony wynikający z art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 64 ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych interes prawny P. [...] do uzyskania urzędowego potwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości. Na rozprawie w dniu 10 maja 2011 r. Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Skarżący, uzasadniając na wstępie spełnienie przesłanek formalnych do zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony, powołuje się na utrwalone stanowisko sądów administracyjnych i cytuje uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2007 r. (IV SA/Wa 1516/07), w którym zawarto stanowisko zgodne z przedstawionym przez skarżącego. Dodać w tym miejscu należy, iż także w zaskarżonym postanowieniu zostało ujęte pouczenie o możliwości wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ustosunkowując się do kwestii możliwości wniesienia skargi na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym Sąd wyjaśnia, iż z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wynika, iż kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Zatem dopuszczalna jest skarga na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, o ile zaskarżone do sądu postanowienie odpowiadać będzie kryteriom opisanym w art. 3 § pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony niewątpliwie nie spełnia wymienionych warunków. Takie postanowienie nie jest także aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2008 r., II GSK 340/08, niepubl.). W zaskarżonym postanowieniu organ zawarł pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pouczenie tej treści nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach, ale uchybienie organu w tym zakresie nie miało wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowym. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.