I SA/Wa 2417/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 maja 2024 r. nr DSZ-V.4321.4.330.2024.MK w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 7 maja 2024 r. nr DSZ-V.4321.4.330.2024.MK Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 6 maja 2022 r., nr PSZ.XI.947.837.2028.MSz w sprawie ustalenia i zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego. W dniu 28 maja 2024 r. – w terminie przewidzianym na złożenie skargi – A. W. za pośrednictwem organu zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r. I SSP/Wa 211/24 referendarz sądowy uwzględnił ten wniosek. W konsekwencji Sąd pismem z dnia 2 września 2024 r. zwrócił się do Okręgowej Radców Prawnych w Warszawie o wyznaczenie radcy prawnego dla skarżącej. Radca prawny P. N. został zawiadomiony o wyznaczeniu go przez ORP w Warszawie jako pełnomocnika dla A.W. Skargę na decyzję Ministra z dnia 7 maja 2024 r. sporządził w dniu 29 października 2024 r., a nadał ją w placówce operatora pocztowego w dniu 31 października 2024 r. Jednocześnie autor skargi nie wnosił o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 17 maja 2024 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 17 czerwca 2024 r. Skarga nadana natomiast została w dniu 31 października 2024 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie Sąd dostrzega, że skarżąca w dniu 28 maja 2024 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Następnie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r. ustanowiono dla A. W. radcę prawnego z urzędu. Sąd przesłał to postanowienie do Okręgowej Rady Radców Prawnych w Warszawie informując jednocześnie o stanie sprawy. Pismem z dnia 20 września 2024 r. Okręgowa Rada Radców Prawnych w Warszawie poinformowała Sąd o osobie wyznaczonego dla skarżącej pełnomocnika. Przytoczone wyżej okoliczności dotyczące postępowania w sprawie przyznania skarżącej prawa pomocy nie mogły mieć natomiast wpływu na ocenę zachowania terminu do wniesienia skargi – bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminów procesowych, w tym terminu do wniesienia skargi na decyzję organu administracji. Okoliczności powyższe Sąd byłby zobligowany uwzględnić w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jednak w niniejszej sprawie wniosek taki nie został złożony. Z powyższych względów należało stwierdzić, że skarga – jako wniesiona po upływie terminu – podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.