I SA/Wa 2420/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik WSA Maria Tarnowska Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. L. na uchwałę Zarządu W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem Miasta W. oddala skargę. Zarząd W. w dniu [...] marca 2011 r. podjął uchwałę nr[...], mocą której wpisano lokal nr [...], położony przy ul. [...] do rejestru lokali socjalnych oraz wyrażono zgodę na wydanie skierowania do zawarcia umowy najmu tego lokalu na rzecz J. L. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że wyrokiem sądu nakazano skarżącej opuszczenie lokalu nr [...] położonego w W. przy ul.[...] , jednocześnie ustalając w pkt II prawo do lokalu socjalnego. Ponieważ zostało w wyroku eksmisyjnym orzeczone prawo do lokalu socjalnego, zarząd wyraził zgodę na zawarcie umowy najmu. Wskazał również, że skarżąca w wyniku realizacji wyroku otrzyma lokal socjalny składający się z jednej izby , o powierzchni użytkowej [...] m2. Skargę na powyższą uchwałę z dnia [...] marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. L., zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez wpisanie do rejestru lokali socjalnych lokalu spełniającego wymogi jedynie dla lokalu tymczasowego. Skarżąca podkreśliła, że obniżony standard lokalu socjalnego, mającego zaspokoić potrzeby mieszkaniowe lokatorów co najmniej na kilka lat, nie może polegać na braku łazienki lub wc, które są podstawowym wyposażeniem każdego lokalu w początkach XXI wieku. Ponadto lokal nr [...] wyposażony jest w ogrzewanie elektryczne, co jest niedopuszczalne w przypadku lokali mających za zadanie zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych osób znajdujących się trudnej sytuacji materialnej. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga J. L. na podjęty na podstawie uchwały Rady W. uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stanowiącej akt administracyjny. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje dopuszczalność tego rodzaju skargi przed sądem administracyjnym. Pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że został zakwalifikowany do zawarcia umowy najmu lokalu stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Skarżąca spełniła warunek poprzedzenia tej skargi wezwaniem organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga została wniesiona w przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a. terminie. Wobec zachowania trybu poprzedzającego wniesienie skargi, podlegała ona merytorycznemu rozpoznaniu w niniejszej sprawie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była zgodność z prawem objętej skargą uchwały Zarządu [...] z dnia [...] marca 2011 r. podjęta na podstawie § 14. 1 ppkt 3 ww uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Przepis ten, znajdujący się w dziale zatytułowanym "Lokale socjalne" reguluje zasady zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Cytowany przepis jest częścią uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta, będącej aktem prawa miejscowego, a więc jednym z powszechnie obowiązujących źródeł prawa, które w świetle rozdziału III Konstytucji RP mogą stanowić podstawę prawną jednostronnych władczych rozstrzygnięć skierowanych do podmiotów zewnętrznych wobec administracji. Uchwała ta podjęta została na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r., nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Na podstawie tego upoważnienia ustawowego rada gminy umocowana została przez ustawodawcę do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasad i kryteriów wynajmowania lokali socjalnych. Art. 21 ust. 3 ustawy precyzuje bardziej szczegółowo, co powinny określać uchwalane przez gminy zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Rozdział 5 uchwały stanowi o zasadach przydziału lokali socjalnych, przewidując w § 14.1 ppkt 3, że uprawnionymi do lokalu socjalnego są w pierwszej kolejności osoby, które nabyły prawo do ubiegania się o najem lokalu socjalnego na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego. Co do rozumienia pojęcia "lokal socjalny" uchwała odsyła do ustawy o ochronie praw lokatorów (...), która określa w art. 2 ust. 1 pkt 5, że lokal socjalny to lokal nadający się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m2, a w wypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10 m2, przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie. Kontrola Sądu w niniejszej sprawie ma na celu zweryfikowanie czy Prezydent W. wykonujący zadanie gminy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów (...) w zakresie dostarczenia osobom, wobec których orzeczono uprawnienie do lokalu socjalnego, wykonał zgodnie z powołanymi wyżej przepisami to zadanie, w tym czy lokal, do którego skierowano J. L. odpowiada pojęciu ustawowemu lokalu socjalnego. Lokal nr [...] przy ul. [...] posiada łączną powierzchnię [...] m2, co oznacza, że mieści się w zakreślonych przepisem granicach co do powierzchni mieszkalnej lokalu, jaka przypada dla jednej osoby. Wyposażony jest w instalacje wodno-kanalizacyjną, elektryczną i gazową, posiada również wc. Nadto należy zwrócić uwagę, że przepis art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie lokatorów (...) wręcz dopuszcza skierowanie do lokalu o obniżonym standardzie, z czego wynika, że wszelkie zarzuty skarżącej zmierzające do wykazania różnicy w standardzie dotychczasowo zajmowanego lokalu przy ul. [...] w stosunku do kierowanego nie mają prawnego znaczenia. Istotne w sprawie jest, że Zarząd W. zrealizował zgodnie z przepisami ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz z uchwałą uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta obowiązek przydzielenie J. L. lokalu socjalnego, który odpowiada kryteriom ustawowym. Mając na uwadze treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 2009r. sygn. a akt [...] (załączonym do akt sprawy), którym nakazano pozwanej J. L. by opuściła i opróżniła z rzeczy lokal mieszkalny nr [...] położony w budynku przy ul. [...] w W, a w pkt II wyroku nałożono na Gminę obowiązek zapewnienia J. L. lokalu socjalnego, nie można czynić zarzutu Gminie, że obowiązek wynikający z wyroku wykonuje. Należy podkreślić, że Gmina zobowiązana jest do dostarczenia lokalu socjalnego, a nie lokalu zamiennego. Stąd też dla oceny, czy wskazany przez Gminę lokal spełnia wymagane przesłanki należało ocenę tą dokonać odnosząc się do ustawowej definicji lokali socjalnego. Natomiast nie mają prawnego znaczenia w sprawie podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące, czy to standardu proponowanego lokalu, czy też jego wielkości w porównaniu do lokalu dotychczas zajmowanego. Z tego względu sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.