I SA/Wa 2423/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. L. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przyznania G. L. prawa pomocy. W związku ze złożoną skargą G. L. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od opłat sądowych. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych – nie został złożony na urzędowym formularzu - referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2423/13 zarządził pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpoznania. Po doręczeniu przedmiotowego postanowienia w dniu 28 grudnia 2013 r., skarżąca skierowała do Sądu sprzeciw. W jego treści podniosła, że sprzeciwia się obciążaniu jej opłatami sądowymi oraz wnosi sprzeciw na udzielenie jej pomocy prawnej (k- [...]). Jednocześnie zwróciła się o to, aby jej sprawa była rozpoznana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że na skutek wniesionego sprzeciwu wydane przez referendarza sądowego upada i Sąd zobligowany jest "od nowa" rozpoznać wniosek o przyznanie prawa pomocy. Dokonując oceny zasadności wniosku G. L. uznać należy, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zauważyć należy, że stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl przepisu art. 257 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akta sprawy wynika, że do dnia rozpoznawania sprzeciwu skarżąca nie nadesłała do akt sprawy prawidłowo wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawidłowe wypełnienie przez podmiot zainteresowany wniosku, jak wskazano już wcześniej, jest warunkiem skutecznego prawnie jego rozpoznania. Brak spełnienia przez skarżącą owego wymogu uniemożliwił Sądowi jakąkolwiek ocenę sytuacji majątkowej G. L. Mając na uwadze powyższe, uznając, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.