I SA/Wa 2433/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Włodzimierz Kowalczyk WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi M. J. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 404/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. J. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Pismem z dnia 7 maja 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 23 maja 2014 r. M. J. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu"), na podstawie art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. (dalej "Prezydenta") wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 404/12, uwzględniającego skargę skarżącej na bezczynność Prezydenta, wnosząc o ukaranie organu grzywną w wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wniesienie skargi zostało poprzedzone skierowaniem do Prezydenta wezwania do wykonania przedmiotowego wyroku, zawartego w piśmie z dnia 12 maja 2014 r., które wpłynęło do organu w tym samym dniu. Uzasadniając skierowaną do Sądu skargę, skarżąca wskazała w szczególności, co następuje: 1. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku skarżącej o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem (dalej "wniosek odszkodowawczy"). 2. W następstwie niewykonania przez organ wyroku Sądu skarżąca wniosła do Sądu skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny. Uwzględniając skargę wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1678/13, Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. 3. Pomimo ukarania organu wskazaną wyżej grzywną przez Sąd, Prezydent w dalszym ciągu nie wykonał wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. II. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie, podnosząc że w sprawie wykonano już operat szacunkowy oraz sporządzono projekt decyzji, a strony zostały poinformowane o tym, że wydanie decyzji będzie możliwe po zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania w przewidywanym terminie do 31 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z przepisu art.154 § 1 p.p.s.a. wynika, że w razie (-) niewykonania przez organ administracji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie (-) bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest wymierzenie Prezydentowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 404/12, uwzględniającego skargę skarżącej na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu wniosku odszkodowawczego skarżącej, tj. zobowiązującego organ do rozpatrzenia tego wniosku w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że skarżąca spełniła wymóg formalny, przesądzający o dopuszczalności skargi, tj. przed jej wniesieniem do Sądu za pośrednictwem organu, dokonała uprzedniego pisemnego wezwaniu organu do wykonania wyroku. Wprawdzie data wskazana w skardze jako dzień jej sporządzenia (7 maja 2014 r.) jest wcześniejsza od daty wezwania (14 maja 2014 r.), jednak z porównania dat wpływu obu pism do organu (odpowiednio 23 i 12 maja 2014 r.) wynika w sposób niewątpliwy, że kolejność wnoszenia pism była prawidłowa (jako pierwsze wniesione zostało zatem pismo wzywające organ do wykonania wyroku, jako drugie natomiast skarga). Odnośnie meritum sprawy wskazać należy, że niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ administracji zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu czynności (art. 149 § 1 w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia sądu w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia art. 154 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym wykonanie wyroku po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Z akt sprawy wynika, że w dniu 27 lutego 2013 r. (data zwrócenia Prezydentowi akt sprawy przez Sąd) rozpoczął swój bieg dwumiesięczny termin na wykonanie przez organ wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. Termin ten upłynął z dniem 27 kwietnia 2013 r. Mając na uwadze nierozpoznanie przez organ wniosku odszkodowawczego do dnia wyrokowania przez Sąd w sprawie niniejszej, stwierdzić należy że zwłoka organu w wykonaniu przedmiotowego wyroku wynosi już blisko 15 miesięcy. W oczywisty sposób okolicznością przemawiającą na niekorzyść organu jest fakt uporczywego zaniechania wykonania wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. pomimo tego, że grzywna z tego tytułu została Prezydentowi już raz wymierzona stosownym wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 r. (akta sprawy zwrócono organowi w dniu 14 lutego 2014 r.). Podkreślić należy, że po otrzymaniu akt sprawy po zapadnięciu wyroku z dnia 22 listopada 2013 r. do organu wpłynęły trzy pisma skarżącej, wzywające do wykonania wyroku z dnia 13 grudnia 2012 r. (pisma z dnia 14 i 23 marca i 2 kwietnia 2013 r.), a następnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 12 maja 2014 r. Dopiero w trakcie zwisłości przed Sądem obecnej sprawy o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku, pismem z dnia 22 lipca 2014 r. (które poprzedziło kolejne pismo skarżącej) organ poinformował stronę o terminie rozpatrzenia sprawy, wyznaczonym na 31 grudnia 2014 r., tłumacząc brak możliwości wcześniejszego jej rozpatrzenia brakiem środków finansowych. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy wystąpienie w rozpatrywanej sprawie ustawowych przesłanek do wymierzenia organowi grzywny, albowiem brak jest podstaw do wywiedzenia, że znaczna zwłoka organu w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. wyniknęła z przyczyn innych, aniżeli leżące po stronie organu. Podniesiona przez organ dopiero w bardzo późnej fazie postępowania kwestia tymczasowego braku środków na wypłatę odszkodowania nie zasługuje na uwzględnienie z racji braku przekonującego i szczegółowego wykazania, że okoliczność ta faktycznie uniemożliwiła organowi orzekanie na przestrzeni całego wielomiesięcznego okresu, jakim dysponował organ na wykonanie orzeczenia Sądu, ewentualnie na wykonanie tego orzeczenia po wyroku wymierzającym grzywnę. Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w wysokości 2000 zł Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, takich jak długotrwały charakter zwłoki organu oraz, co najistotniejsze, brak właściwej reakcji na zastosowanie przez Sąd poprzedniego środka dyscyplinującego (grzywny w kwocie 1000 zł), kwota ta w adekwatny sposób odzwierciedli ciężar uchybienia organu oraz zapewni wywiązanie się przez organ z obowiązków nałożonych wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Przyjąć przy tym należy, iż przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa w ten sposób jedynie górną granicę grzywny, a zatem przy wymierzaniu grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 oraz art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.