I SA/Wa 2437/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi I. D. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r. oddalił skargę I. D. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu [...] sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca I. D. skierowała do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 czerwca 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku, powołując się na podeszły wiek ([...] lat) stwierdziła, że po otrzymaniu zawiadomienia o rozprawie, zadzwoniła do Sądu z pytaniem, czy i jak otrzyma wyrok z uzasadnieniem. Podniosła, że w informacji telefonicznej pracownik Sądu zapewnił ją, że skarżąca otrzyma wyrok i uzasadnienie na adres zamieszkania, bez dodatkowych kosztów. Ponadto stwierdziła, że w dniu [...] lub [...] lipca 2013 r. ponownie zadzwoniła do Sądu i na pytanie dlaczego nadal nie otrzymała wyroku z uzasadnieniem, została poinformowana, że miała kontaktować się po wydaniu wyroku, o czym dowiedziała się dopiero w niniejszej rozmowie telefonicznej. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że brak rozeznania w procedurach prawnych nie powinien pozbawiać ją prawa do poznania decyzji Sądu, tym bardziej, że w tej sprawie zasięgnęła porady w Sądzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy jej ocenie przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, uwzględniając przy tym uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Z uwagi na to, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, może to nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w jego uchybieniu, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna tego stanu rzeczy istniała przez cały okres, w którym czynność miała zostać dokonana. W rozpoznawanej sprawie skarżąca tak rozumianego braku winy w uchybieniu terminu do skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobniła. Przede wszystkim z akt sprawy wynika, że pismem z [...] maja 2013 r. zawiadomiono ją o wyznaczonej na dzień 12 czerwca 2013 r. rozprawie. W zawiadomieniu tym, doręczonym skarżącej 16 maja 2013 r., zawarte zostało jednoznacznie brzmiące pouczenie, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Skarżąca miała zatem świadomość zarówno konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, jak warunku koniecznego do jego otrzymania, jak też terminu w jakiej ta czynność musi zostać przez nią zrealizowana. Mimo to w przewidzianym terminie nie tylko nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku, ale przez przeszło miesiąc od jego wydania w ogóle nie wykazywała jakiegokolwiek zainteresowania treścią wydanego w sprawie orzeczenia. Z oświadczenia jej wynik wszak, że po [...] czerwca 2013 r. pierwszą próbę kontaktu z Sądem podjęła dopiero z końcem lipca 2013 r. ([...] lub [...] tego miesiąca). Z kolei przywoływana w rozpoznawanym wniosku rozmowa telefoniczna z bliżej nieokreślonym pracownikiem Sądu, która miała mieć miejsce po otrzymaniu przez skarżącą zawiadomienia o rozprawie - zakładając, że jej treść została przez stronę wiernie odtworzona - nie świadczy o udzieleniu jej błędnej informacji o doręczeniu z urzędu uzasadnienia wyroku (który w dacie tejże rozmowy jeszcze nie został wydany). Wskazuje jedynie na udzielenie informacji, że otrzymanie wydanego w sprawie orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie wiąże się dla strony skarżącej z obowiązkiem ponoszenia przez nią jakichkolwiek kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem przyznał jej bowiem prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Nie sposób więc uznać, że strona dążąc do otrzymania wydanego w sprawie wyroku wraz uzasadnieniem dochowywała należytej staranności jakiej należy oczekiwać od osoby właściwie dbającej o własne interesy, a w konsekwencji, że uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu, którego przywrócenia obecnie żąda. Tego braku winy, nie może także uzasadniać przywoływany we wniosku podeszły wiek skarżącej. Zważyć wszak należy, że o ile uzna ona to za stosowane, jest w stanie samodzielnie realizować czynności procesowe, o czym świadczy chociażby fakt złożenia niniejszego wniosku. Skoro zatem skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób przekonujący braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, to brak jest wystarczająco usprawiedliwionych podstaw do jego przywrócenia Z powyższych względów Sąd, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.