I SA/Wa 2444/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020r., Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z [...] października 2020 r. P. C., reprezentowany przez opiekuna prawnego J. M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2020 r., nr [...], którą Prezydent zmienił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie odpłatności P. C. za pobyt w domu pomocy społecznej, w ten sposób, że ustalił od 1 listopada 2019 r. odpłatność z dochodu skarżącego za pobyt w Domu Pomocy Społecznej [...] w W. w wysokości [...] zł. miesięcznie z uwagi na zmianę jego sytuacji majątkowej. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W dniu [...] lipca 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo z Urzędu Stanu Cywilnego W., do którego dołączono odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynikało, że skarżący P. C. zmarł w W. w dniu [...] marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja, ustalającą wysokość opłaty za pobyt P. C. w domu pomocy społecznej. Jak wynika z akt sprawy odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej była uiszczana przez skarżącego i stanowiła 70 % jego dochodu. Oznacza to, że przedmiot postępowania sądowego w niniejszej sprawie odnosił się wyłącznie do praw i obowiązków skarżącego. Tym samym, z uwagi na śmierć skarżącego postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a.