I SA/Wa 2458/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] października 2020 r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Wezwaniem z 15 marca 2021 r. – doręczonym 18 marca 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) sąd odrzuca skargę której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dlatego orzeczono jak w sentencji. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ppsa skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu postanowień poddanych kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydane w trybie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256). Postanowienie wydane w tym trybie nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jest bowiem wydane w postępowaniu "wpadkowym". Nie jest ono również wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym ani nie przysługuje na nie zażalenie. Tym samym powyższe postanowienie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 ppsa i nie podlega kontroli sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną niezależnie od nieuzupełnienia jej braków formalnych.