I SA/Wa 2459/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 września 2013 r. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu skarżący podał, że skargę wnosi w oparciu o przepisy art. 221 § 1, art. 227, art. 233 i art. 235 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a." W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, wskazując że od zaskarżonej decyzji przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ze środka tego skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, nie skorzystał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r., a zatem decyzja nadzorcza wydana w I instancji. Wskazać przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika natomiast, że z uprawnienia tego skarżący nie skorzystał. Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na decyzję z dnia [...] września 2013 r., tj. decyzję wydaną przez organ nadzoru w pierwszej instancji, uznać należy za niedopuszczalne. Odnosząc się natomiast do wskazanych przez skarżącego w podstawach prawnych skargi przepisów z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego skarg i wniosków, tj. art. 221 § 1, art. 227, art. 233 i art. 235 § 1 k.p.a., wskazać należy, że z przepisów tych w żadnym razie nie wynika powszechne uprawnienie do wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uregulowana jest bowiem w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postępowaniu skargowo-wnioskowym prowadzonym na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej, a tym samym nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.