I SA/Wa 2460/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...] Wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego J. S. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł, powiększone o zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł. Nie posiada oszczędności. Wnioskodawca wskazał, że pokrywa opłaty za czynsz ([...] zł), alimenty ([...] zł), zużycie gazu ([...]zł) i energii elektrycznej ([...] zł) oraz korzystanie z telefonu komórkowego ([...] zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena przedstawionego przez wnioskodawcę żądania wykazała, że merytorycznemu rozpoznaniu może podlegać jedynie wniosek strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powyższe uzasadnione jest tym, że w świetle art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona wnosząca skargę na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zaistniały w rozstrzyganej sprawie brak podstaw prawnych do przyznania skarżącemu zwolnienia na mocy orzeczenia sądu stanowi przyczynę pozostawienia bez rozpoznania jego wniosku we wskazanym zakresie. Odnosząc się do pozostałej części sformułowanego przez skarżącego żądania, uznać należy, że składający wniosek ma podstawy do wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Możliwości finansowe wnioskodawcy, mając na uwadze złożone wyjaśnienia, są bowiem ograniczone wobec bardzo niskich dochodów gospodarstwa domowego. Wysokość uzyskiwanych świadczeń pozwala zaspokoić wyłącznie podstawowe potrzeby (konieczne utrzymanie), co powoduje, że nałożenie na wnioskodawcę obowiązku ustanowienia we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli strona uważa jego udział w postępowaniu za konieczny, musi być traktowane w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.