I SA/Wa 2475/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu wysokości i wypłacie odszkodowania za nieruchomość nabytą na rzecz Gminy [...] w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0032 ha, położona w [...], objęta decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie drogi gminnej ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w [...] z przebudową istniejącej sieci uzbrojenia terenu. Pismem z dnia 29 sierpnia 2013 r. Gmina [...] wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Wojewody [...], zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że określona w decyzji kwota odszkodowania jest duża, a skarżącemu nie jest znana sytuacja materialna uczestników, która pozwalałaby sądzić, iż uczestnicy po zmianie decyzji będą w stanie finansowym do zwrotu wypłaconej im przez skarżącego kwoty. Podniósł, że wypłata odszkodowania spowoduje dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki bowiem wyegzekwowanie wypłaconej uczestnikom tak wysokiej kwoty podyktowane będzie po stronie skarżącego upływem czasu, nakładowi znacznych środków pieniężnych i wątpliwym wynikiem możliwej egzekucji w postaci zwrotu wypłaconych uczestnikom środków pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powołana dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Strona nie wykazała, zdaniem Sądu, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością "odwracalną" i w każdym czasie można dokonać zwrotu wypłaconego odszkodowania. W tym miejscu podkreślić należy, że Burmistrz [...] wnioskując o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej powinien był liczyć się z przeznaczeniem w budżecie gminy środków pieniężnych na odszkodowania za działki objęte inwestycją. Ponadto wskazywane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ogólnikowe twierdzenia, będące subiektywną oceną sytuacji finansowej byłych właścicieli nieruchomości objętych decyzją z.r.i.d., wyrażane przez skarżącego, pozbawione są szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą zatem stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Również wskazać należy, że skarżący nie wykazał, aby wypłata przedmiotowego odszkodowania zagroziła w jakikolwiek sposób jego budżetowi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.