I SA/Wa 252/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant referent stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako [...] sp. z o.o.), na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 138 § 2 i w związku z art. 144 k.p.a., uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] umarzającą postępowanie z wniosku [...] sp. z o.o. z [...] października 2011 r. o przystąpienie do udziału w charakterze strony w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonych przy ul. [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne nr nr [...] cz. w obrębie [...] przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Burmistrz Gminy [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne nr [...] cz. w obrębie [...]. Podział ww. nieruchomości został dokonany na wniosek [...] S.A. (których następcą prawnym jest [...] sp. z o.o. w W.) oraz Starostwa Powiatu [...] i miał na celu dokonanie zamiany gruntów należących do Skarbu Państwa – działki ewidencyjne nr [...] na grunty należące go [...] – działki ewidencyjne nr [...]. Przedmiotowa decyzja zawierała sformułowanie "pod warunkiem przyłączenia projektu działek nr [...] do nieruchomości przyległych". Wnioskiem z dnia 28 września 2011 r., [...] sp. z o.o. w W. wystąpiła o zmianę, za zgodą stron, decyzji z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] poprzez wykreślenie z niej warunku o treści "pod warunkiem przyłączenia projektowanych działek nr nr [...] do nieruchomości przyległych". Prezydent W. decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] zmienił za zgodą stron decyzję z dnia [...] lipca 2002 r.. Zaznaczyć należy, że w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., [...] Spółka z o.o. jako właściciel nieruchomości przyległych, wnioskiem z dnia 25 października 2011 r., zgłosiła udział na prawach strony w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...]. Prezydent m. W. rozpoznając wniosek uznał, że [...] Spółka z o.o. nie spełnia kryteriów wymaganych do uznania jej za stronę postępowania w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a. Uzasadniając swoje stanowisko organ pierwszej instancji podkreślił, że stroną postępowania podziałowego - niezależnie od tego kto wystąpił z wnioskiem o podział - jest właściciel (współwłaściciele), albo użytkownik wieczysty (współużytkownicy wieczyści) nieruchomości. W jego ocenie [...] Spółka z o.o. może powoływać się w postępowaniu podziałowym jedynie na interes faktyczny (przyłączenie działek), lecz nie na interes prawny. Podkreślił również, że zmiana decyzji, polegająca na wykreśleniu wyżej opisanego warunku nie uniemożliwia Spółce nabycia przedmiotowej nieruchomości w trybie cywilnoprawnym, a głównym celem decyzji o podziale nieruchomości z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], była zamiana gruntów. Mając na uwadze powyższe Prezydent W. decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie z wniosku [...] Sp. z o.o. z dnia [...] października 2011 r. o przystąpienie do udziału w charakterze strony postępowaniu w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], zatwierdzającej projekt podziału opisanych w niej nieruchomości. Od decyzji organu pierwszej instancji [...] Sp. z o.o. wniosła w terminie odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Spółka podkreśliła, że organ I instancji nie powinien wydać decyzji w przedmiocie jej pisma w sprawie toczącego się postępowania, którego – jak wskazano Spółka jest stroną. Organ nie jest uprawniony do wydania aktu orzekającego, czy dany podmiot jest stroną w danej sprawie. Ponadto niewłaściwe było wydanie aktu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., skoro pismo spółki nie stanowiło żadnego wniosku w sprawie. Skoro organ nabrał wątpliwości czy Spółka jest stroną w sprawie, winien przeprowadzić w tej kwestii postępowanie wyjaśniające w tym zakresie i umożliwić Spółce (jej pełnomocnikom) wypowiedzenie się w sprawie zgodnie z art. 10 k.p.a. W toku postępowania odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w pierwszej kolejności powołało się na treść przepisów art. 61 a k.p.a., który po nowelizacji kodeksu obowiązuje od dnia [...] kwietnia 2011 r. W ocenie organu odwoławczego wprowadzenie tego przepisu stworzyło podstawę prawną do orzekania sprawie odmowy wszczęcia postępowania przez podmiot nie będący stroną w sprawie. Organ drugiej instancji zauważył, że w tym stanie rzeczy wydane rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania narusza wskazany w jego podstawie prawnej art. 105 § 1 k.p.a., gdyż brak było podstawy prawnej do wydania |w przedmiotowej kwestii decyzji o umorzeniu postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że organ pierwszej instancji mógł w tej sprawie wydać rozstrzygnięcie w formie postanowienia albo dopuścić Spółkę do udziału w postępowaniu. Kolegium podkreśliło, że Spółka jest właścicielem nieruchomości, do której w wyniku decyzji podziałowej z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] miały być przyłączone dz. ew. nr nr [...]. Natomiast w wyniku decyzji zmieniającej powyższą decyzję do tego przyłączenia ma nie dojść. Wobec tego zdaniem organu II instancji Spółka ma nie tylko interes faktyczny, ale i interes prawny polegający na zmianie jej sytuacji prawnej. Uwzględniając powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Na powyższą decyzję [...] sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie: - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na niezastosowaniu art. 134 w zw. z art. 28 k.p.a., tj. rozpoznanie sprawy i wydanie przez Kolegium pomimo wyraźnego ograniczenia zakresu pełnomocnictwa udzielonego przez [...] sp. z o.o. wyłącznie do zastępowania przed organem I instancji, bez prawa do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Prezydenta W. w sytuacji, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. winno było stwierdzić niedopuszczalność wniesionego odwołania: - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na niewłaściwej wykładni i błędnym zastosowaniu art. 138 § 2 k.p.a., tj. faktyczne przesądzenie w uzasadnieniu decyzji z dnia 4 stycznia 2012 r., za Prezydenta W. wyniku skierowanej do ponownego rozpatrzenia sprawy w sytuacji, gdy przepis ten nie zezwala, poza możliwością wskazania jakie okoliczności winien organ I instancji wziąć pod uwagę, organowi odwoławczemu na formułowanie wiążących organ I instancji instrukcji, - prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy polegające na błędnej wykładni i niewłaściwej wykładni art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741 ze zm.) dalej jako u.g.n. w związku z art. 28 k.p.a., tj. uznanie, iż postępowanie o zmianę decyzji z [...] lipca 2002 r. z nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości dotyczyło interesu prawnego [...] sp. z o.o. w sytuacji, gdy postępowanie o zmianę decyzji podziałowej nie miało wpływu na sytuację prawną [...] sp. z o.o., a udział [...] sp. z o.o. w tym postępowaniu nie znajdował podstawy w przepisach obowiązującego prawa, co z kolei w konsekwencji doprowadzić powinno do umorzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie wykładni i niewłaściwe zastosowanie art. 155 k.p.a., tj. uznanie, iż Prezydent W. powinien w postępowaniu o zmianę ostatecznej decyzji podziałowej toczącym się w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 155 k.p.a. przyznać przymiot strony podmiotowi, który nie brał uprzednio udziału w sprawie o wydanie decyzji podziałowej oraz nie był adresatem tej decyzji (tj. [...] sp. z o.o.) w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte na podstawie art. 155 k.p.a. toczyć się może wyłącznie z udziałem adresatów decyzji podziałowej, a wydanie w tym trybie decyzji w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmian jej podmiotów (stron), - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na błędnej wykładni art. 105 § 1 k.p.a. oraz niewłaściwym zastosowaniu art. 61 a § 1 k.p.a., tj. uznanie, iż brak było podstawy prawnej do wydania decyzji umarzającej w sytuacji, gdy w konsekwencji braku interesu prawnego [...] sp. z o.o. w postępowaniu o zmianę decyzji podziałowej, sprawa ta w zakresie uczestnictwa w niej [...] sp. z o.o. była bezprzedmiotowa, a Prezydent W. władny był wydać częściową decyzję umarzającą sprawę w tym zakresie względem [...] sp. z o.o., - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na błędnej wykładni i zastosowaniu art. 138 § 2 k.p.a., tj. uchylenie na tej podstawie decyzji umarzającej oraz przekazanie sprawy dotyczącej uznania [...] sp. z o.o. za stronę postępowania o zmianę decyzji podziałowej do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w sytuacji, gdy sprawa, w której [...] sp. z o.o. miałby zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wziąć udział, została zakończona wydaniem [...] listopada 2011 roku przez Prezydenta W. decyzji nr [...] zmieniającej decyzję podziałową, - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na niezastosowaniu art. 6, 8, 9 i art. 10 k.p.a., tj. nie zapewnienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu oraz uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, chociażby ze względu na zaniechanie zawiadomienia skarżącego na podstawie art. 10 k.p.a. o ostatecznym zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie w sytuacji, gdy Kolegium obowiązane było co najmniej zapewnić skarżącemu prawo do ustosunkowania się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przed wydaniem przez organ odwoławczy decyzji rozstrzygającej sprawę, - przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy polegające na niezastosowaniu art. 7, art. 77, art. 80, art. 81 art. 107 § 3 k.p.a., tj. niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przy uwzględnieniu słusznego interesu skarżącego w sprawie, nie zebranie wyczerpującego materiału dowodowego, a także nie rozpatrzenie w całości tego skąpego materiału dowodowego, który Kolegium posiadało w aktach sprawy, jak również nie zawarcie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy organ drugiej instancji powinien przedsięwziąć wszelkie kroki konieczne do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, mając przy tym równocześnie na uwadze słuszny interes skarżącego oraz umożliwić mu wypowiedzenie się w sprawie, sumiennie zgromadzić wszelkie dowody potrzebne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz wydać rozstrzygnięcie, po gruntownym zbadaniu całokształtu okoliczności i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, wystarczająco je uzasadniając. W obszernym uzasadnieniu skargi [...] sp. z o.o. szczegółowo przeanalizowała treść poszczególnych zarzutów zgłoszonych w stosunku do zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ podkreślił, iż fakt, że pełnomocnictwo przełożone przez pełnomocnika [...] sp. z o.o. dotyczyło reprezentowania Spółki w postępowaniach administracyjnych prowadzonych przed Urzędem [...], nie wyklucza dokonania przez pełnomocnika, czynności koniecznej wniesienia odwołania do Kolegium. Dlatego też, pełnomocnik [...] sp. z o.o. został uznany przez organ jako pełnomocnik reprezentujący ww. spółkę przed SKO w W. Zdaniem organu nie zachodziła tu podstawa do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania (art. 134 k.p.a.), brak było również podstawy do uznania, że pełnomocnik działał bez umocowania i co za tym idzie do stwierdzenia nieważności skarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., w szczególności bez wezwania pełnomocnika do przedstawienia pełnomocnictwa do występowania przed Kolegium w tej sprawie. Kolegium zaznaczyło, że jedynie wyraziło swoją sugestię co do tego, że [...] sp. z o.o. powinno występować w postępowaniu w trybie art. 155 k.p.a. jako strona postępowania podziałowego, gdyż ma ona nie tylko interes faktyczny, ale i interes prawny. Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie występuje taka właśnie sytuacja przemawiająca za uznaniem za stronę [...] sp. z o.o. Dlatego też nie można mówić o naruszeniu art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 28 k.p.a. w związku z art. 97 ust. 1 u.g.n. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. opowiedziało się za dopuszczeniem jako strony postępowania toczącego się trybie art. 155 k.p.a., [...] sp. z o.o., która jest właścicielem nieruchomości przyległych, do których w wyniku decyzji podziałowej z [...] lipca 2002 r. miały być przyłączone projektowane działki nr nr [...], który to warunek zawarty w decyzji podziałowej miałby być teraz usunięty (w wyniku decyzji zmieniającej). Kolegium zaakcentowało również, że przepis art. 61a k.p.a. obowiązuje od dnia 11 kwietnia 2011 r., przez co istnieje podstawa prawna do orzekania w sprawie odmowy wszczęcia postępowania przez podmiot nie będący stroną w sprawie. Dlatego też wydanie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania narusza przepis art. 105 § 1 k.p.a., gdyż brak było podstawy prawnej do wydania w przedmiotowej kwestii decyzji o umorzeniu postępowania. W ocenie Kolegium organ I instancji mógł w tej sprawie wydać rozstrzygnięcie w formie postanowienia albo dopuścić Spółkę do udziału w postępowaniu. Organ wskazał również, że skoro w omawianej sprawie nie zgromadzono nowych dowodów w II instancji, a pełnomocnik [...] sp. z o.o. zapoznał się w siedzibie Kolegium z aktami sprawy przed wydaniem orzeczenia przez organ drugiej instancji, brak podstaw do stawiania mu zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Za niezasadny organ uznał również zarzut naruszenia przepisu art. art. 6 - 9 k.p.a oraz zarzut niepodjęcia czynności w celu zgromadzenia dowodów i wyjaśnienia sprawy - tj. naruszenia art. art. 7, 77, 80, 107 § 3 k.p.a.. Wszystkie dowody konieczne do wydania rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. znajdowały się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli sądu jest prawidłowość zastosowania przez organy administracji dwóch trybów procesowych – trybu wyeliminowania z obiegu prawnego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzji administracyjnej z powołaniem się na przepis art. 61 a k.p.a. i trybu umorzenia postępowania przez organ pierwszej instancji z powołaniem się na art. 105 § 1 k.p.a. w kontekście zgłoszenia przez [...] Spółkę z o.o. wniosku o dopuszczenie jej do udziału – na prawach strony – w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie zmiany decyzji Burmistrza Urzędu Gminy [...] z dnia [...] lipca 2002 r., nr [....] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonych przy ul.[...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne nr nr [...] cz. w obrębie [...]. W niniejszej sprawie dla oceny prawidłowości zaskarżonych decyzji zasadnicze znaczenie ma fakt, iż wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu spółka zgłosiła w toku postępowania administracyjnego, dotyczącego zmiany decyzji zatwierdzającej projekt podziału. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że kodeks postępowania administracyjnego – co do zasady - nie przewiduje zakazu wystąpienia z takim wnioskiem w postępowaniu administracyjnym. Zatem teoretycznie każdy podmiot ma prawo do tego, aby – na każdym etapie postępowania administracyjnego – zwrócić się do organu administracji o dopuszczenie go do udziału w tym postępowaniu. W każdy przypadku organ administracji ma obowiązek zbadać legitymację prawną wnioskodawcy w znaczeniu wynikającym z treści przepisu art. 28 k.p.a. Różnica dotyczy jedynie tego, czy wniosek taki składany jest przed wszczęciem postępowania administracyjnego, czy w tego toku. W pierwszej sytuacji jeśli żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną, zastosowanie ma przepis art. 61 a k.p.a. W drugim przypadku kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje załatwienia takiego wniosku w sposób procesowy. Jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest regulacja przepisu art. 31 k.p.a. dotycząca organizacji społecznej. Wówczas organ – mimo, że wniosek wpływa w toku postępowania - ma obowiązek rozpoznać takie żądanie w sposób procesowy. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2005 r., OSK 1076/04 (LEX nr 165912) wyrażony został pogląd, iż uprawnienie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w danej sprawie ma miejsce wówczas, jeżeli postępowanie to jest w toku, bowiem instytucja ta nie funkcjonuje samodzielnie, abstrakcyjnie w oderwaniu od konkretnej sprawy. Skutkiem braku obowiązku procesowego załatwienia wniosku złożonego w toku postępowania o dopuszczenie do udziału jest to, że ustalenie (czy też potwierdzenie) przymiotu strony w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a. organ dokonuje doręczając wnioskodawcy decyzję administracyjną, która zostaje wydana w postępowaniu, w którym zgłoszono wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Wówczas doręczenie jest jednoznaczne z uznaniem wnioskodawcy za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a. Na gruncie niniejszej sprawy swoją aktualność zachowuje również pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 1986 r., sygn. akt III SA 97/86 (ONSA 1987, nr 2, poz. 46), w którym stwierdzono, że przepisy k.p.a. nie dają podstaw do wydania odrębnego aktu orzekającego czy określony podmiot jest stroną. W innym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 1989 r., sygn. akt IV SA 1254/88 zaznaczono, że status strony wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiających prawa lub obowiązki, a nie uznania danego podmiotu za stronę przez organ administracyjny. Interesy faktyczne innych podmiotów mogą być chronione tylko do granic kolizji z interesem stron postępowania. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy sąd uznał za prawidłowe stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uznające, że wydanie przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania w przedstawionych wyżej okolicznościach faktycznych sprawy narusza wskazany w jego podstawie prawnej przepis art. 105 § 1 k.p.a. Skoro, jak wskazano wcześniej, skarżący zgłosił swój udział na prawach strony w toku postępowania administracyjnego, brak było podstaw do przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym przedmiocie. Tak więc Prezydent W. – uznając, że [...] Spółka z o.o. nie posiada interesu prawnego do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości błędnie zadecydował o umorzeniu postępowania w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Przepis art. 105 § 1 k.p.a. ma zastosowanie w zupełnie innym stanie faktycznym i prawnym. Tym samym słusznym było uchylenie na podstawie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji Prezydenta W. wobec zastosowania niewłaściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Sąd pragnie w tym miejscu zaznaczyć, iż mimo prawidłowo sformułowanej sentencji decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., Kolegium nie ustrzegło się od błędu w jej uzasadnieniu. Organ drugiej instancji błędnie wyjaśnił bowiem, iż w sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 61 a k.p.a. Jak wskazano już wcześniej przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podmiot, który twierdzi, że posiada legitymacje procesową w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a. występuje do organu administracji z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego. Natomiast jak wskazano już wcześniej [...] sp.z o.o. zgłosiła swój udział w charakterze strony w toku postępowania administracyjnego, nie można zatem stosować trybu o którym mowa w art. 61 a. k.p.a. Na marginesie zaznaczyć należy, że w dniu 17 stycznia 2012 r., Prezydent [...] na skutek wniosku [...] sp. z o.o. postanowieniem nr [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], o którym to fakcie sąd został powiadomiony przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 4 czerwca 2012 r. Odnosząc się do zarzutu skarżącego naruszenia przez organ odwoławczy przepisu art. 97 ust. 1 u.g.n. sąd pragnie podkreślić, że kwestia interesu prawnego [...] Spółkę z o.o. nie podlegała ocenie sądu. Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).