I SA/Wa 252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia odrzucić skargę. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., mającego zastosowanie w sprawie, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Powołany przepis wymienia w sposób wyczerpujący postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona na postanowienie niewymienione w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Kolegium. Zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 k.p.a. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Aby skarga na postanowienie w przedmiocie wyłączenia członka organu kolegialnego była dopuszczalna, postanowienie to musiałoby być postanowieniem na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie takie nie jest jednak postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje zaś możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tego względu skarga na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia członka organu kolegialnego jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. | |