I SA/Wa 2531/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], P. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi przez Sąd. Przedmiotem skargi P. C. uczynił decyzję stwierdzającą nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...], ozn. jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej w dniu [...] grudnia 1998 r. współwłasność E. B. i W. C.. W ocenie P. C., Minister Infrastruktury i Rozwoju w prowadzonym postepowaniu nie uwzględnił dowodów przedstawionych przez skarżącego, orzekał wbrew dokumentom urzędowym znajdującym się w aktach sprawy oraz prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Skarżący stwierdził, że organ orzekł o stwierdzeniu nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa własności nieruchomości ozn. jako działka nr [...] o pow. [...] ha, mimo że Gmina nie wykazała władztwa faktycznego co do w/w gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy. Rozpatrując wniosek skarżącego Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania aktów lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Ciężar uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, bądź innych aktów wydanych lub podjętych w danym postępowaniu (w granicach tej sprawy), na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2014 r. Istota wniosku o wstrzymanie wykonania sprowadza się do kwestionowania prawidłowości tej decyzji. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. W ocenie Sądu, w sprawie tej nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.