I SA/Wa 2544/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędzia WSA Iwona Maciejuk Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi M. M. na Prezydenta miasta W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 440/11 wymierza Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. M. M. skargą z dnia 22 listopada 2012 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi miasta W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 440/11. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku E. L. obecnie R. z dnia [...] grudnia 1992 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. we wsi S. ozn. hip. jako działka [...] z osady tabelowej Nr [...] wsi S. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 7 marca 2012 r. zostały zwrócone do organu, a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 7 marca 2012 r., czego nie uczynił. Skarżąca ponadto wskazała, iż pismem z dnia 3 września 2012 r. bezskutecznie wezwała Prezydenta miasta W. do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na to, iż decyzją Prezydenta miasta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. ustalono odszkodowanie za część nieruchomości o pow. [...] m². Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. pełnomocnik organu oświadczył, iż skarżąca została poinformowana przez organ pismem z dnia 19 marca 2013 r., iż wniosek z dnia [...] grudnia 1992 r. dotyczący pozostałych [...] m² zostanie rozpatrzony do dnia 31 lipca 2013 r. Jednocześnie pełnomocnik organu ponownie wniósł o oddalenie skargi, uzasadniając to tym, iż opóźnienie w rozpoznawaniu wniosku nie jest rażące, wynosi 4 miesiące i została wydana decyzja obejmująca kwotę odszkodowania za 98 % utraconej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 440/11 zobowiązał Prezydenta miast W. do rozpoznania wniosku E. L. obecnie R. z dnia [...] grudnia 1992 r. o przyznanie odszkodowania za utraconą nieruchomość położoną w W. we wsi S. ozn. hip. jako działka [...] z osady tabelowej Nr [...] wsi S. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 14 maja 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 22 listopada 2012 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent miast W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem jej siostry E. L. obecnie R. Decyzję w tym przedmiocie organ podjął dopiero [...] grudnia 2012 r. (decyzja nr [...].), a więc blisko pięć miesięcy po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu. Zaznaczyć przy tym należy, iż decyzja wydana przez organ po złożeniu przez skarżącą skargi nie załatwiła w całości wniosku jej siostry E. L. obecnie R. z dnia [...] grudnia 1992 r. Do rozpoznania przez organ pozostaje ciągle kwestia przyznania odszkodowania za część nieruchomości przejętej o powierzchni [...] m²., która jak wynika z pisma organu z dnia 19 marca 2013 r. ma być załatwiona do dnia 31 lipca 2013 r. Skoro zaś Prezydent. Miast W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 7 marca 2012 r., sprawy nie załatwił, a rozstrzygniecie w części podjął dopiero po wniesieniu niniejszej skargi oznacza to, że wyroku tego nie wykonał on w całości. Wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy (do czego w części doszło po wniesieniu skargi) ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowany przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w całości orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.