I SA/Wa 2547/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-12-02

Skład orzekający: Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała uprzednio organu do wykonania wyroku?
Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wezwała uprzednio właściwego organu do wykonania wyroku. Brak takiego wezwania stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2017 r., który zobowiązywał Prezydenta do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Organ wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że postępowanie odszkodowawcze zostało zawieszone, a następnie uchylono postanowienie o zawieszeniu, co w jego ocenie oznacza, że nie toczy się postępowanie odszkodowawcze. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym solidarnie kwotę 200 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i G. S. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1658/16 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym B. S. i G. S. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 października 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1658/16 na skutek skargi B. S. i G. S. (dalej jako "skarżące") zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku skarżących z 2 czerwca 2016 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w pozostałej części oraz zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Pismem z 12 października 2021 r. adw. A. H. w imieniu B. S. i G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 1658/16. W jej uzasadnieniu wskazywał, że wyrok, którego nie wykonuje organ, zobowiązywał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku dekretowego dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] w W. Do skargi dołączono pismo pełnomocnika skarżących z 9 sierpnia 2021 r. skierowane do Dyrektora Biura Spraw Dekretowych, w którym zwracał się on wyjaśnienie przyczyny niewydania decyzji lub zawiadomienia w trybie art. 10 § 1 k.p.a., mimo zapowiedzi zamknięcia sprawy do 30 czerwca 2021 r., zaznaczając jednocześnie, że pismo dotyczy sprawy oznaczonej nr [...], a także "[...]" W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, że wyrok z 26 października 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 1658/16 dotyczył bezczynności Prezydenta [...] przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. To postępowanie zaś zawieszone zostało postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. nr [...] do czasu zakończenia odrębnie prowadzonego postępowania zainicjowanego wnioskiem z wniosku z 14 lutego 1949 r. o przyznanie w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] (Dz.U. Nr 50, poz. 279) prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości. Podał nadto, że pełnomocnik skarżących w zażaleniu na postanowienie o zawieszeniu postępowania wskazywał, że "nikt nie złożył wniosku o odszkodowanie". W konsekwencji czego Wojewoda [...] postanowienie o zawieszeniu postępowania odszkodowawczego uchylił. W tym stanie rzeczy Prezydent [...] wywodził, że wobec przedmiotowej nieruchomości nie toczy się obecnie postępowanie odszkodowawcze co powoduje, że skarga na niewykonanie wyroku z 26 października 2017 r. wydanego w sprawie bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku odszkodowawczego jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynika zatem, że koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Innymi słowy jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wskazana przesłanka - warunkująca dopuszczalność skargi - nie została przez skarżące spełniona. Analiza akt sprawy wskazuje bowiem, że przed jej wniesieniem do Sądu nie występowały do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 1658/16. Za wezwanie takie nie można zwłaszcza uznać załączonego do skargi pisma z 9 sierpnia 2021 r. (k-5 akt sądowych) skierowanego do Dyrektora Biura Spraw Dekretowych, którym pełnomocnik skarżących zwrócił się o wyjaśnienie przyczyny niewydania decyzji lub zawiadomienia w trybie art. 10 § 1 k.p.a., mimo zapowiedzi zamknięcia sprawy do 30 czerwca 2021 r., którą to sprawę dookreślał z kolei poprzez przywołanie nadanego jej w organie numeru ("[...]"), a także oznaczenia jej przedmiotu ("[...]". Pomijając nawet fakt, że nie nawiązano w nim w ogóle do ww. wyroku, to jego treść wyraźnie wskazuje, że dotyczy ono zwłoki w załatwieniu przez Prezydenta [...] sprawy zainicjowanej wnioskiem z 1949 r. o ustanowienie w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. prawa użytkowania wieczystego do gruntu dawnej nieruchomości [...], oznaczonej jako "[...]", a nie sprawy o odszkodowanie za tę nieruchomość, w przedmiocie której orzeczono wyrokiem z 26 października 2017r. Oznacza, to że skarga na niewykonanie tego wyroku (skądinąd także błędnie określająca jego treść) - jako wniesiona bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło