I SA/Wa 257/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Maria Tarnowska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej Z. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. R. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Powiat W. z dniem 1 stycznia 1999 r. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...] o powierzchni [...] ha, zajętej pod drogę publiczną (część ulicy S. w W.) – umorzył postępowanie odwoławcze. Minister Infrastruktury przedstawił następujące okoliczności sprawy. M. S. wystąpiła we wniosku z 28 listopada 2005 r. do Wojewody [...] o wydanie decyzji potwierdzającej nabycie prawa własności części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...] o powierzchni [...] ha, zajętej pod drogę publiczną (część ulicy S. w W.). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], działając na podstawie art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) stwierdził nabycie z mocy prawa przez Powiat W. z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] o powierzchni [...] ha zajętej pod drogę publiczną (część ulicy S. w W.). Z. R. wniosła w piśmie z 6 lipca 2009 r. odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. Minister Infrastruktury ustalił, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] marca 1929 r. (nr rep. [...]) nieruchomość zapisana w księdze hipotecznej [...], stanowiła własność K. i R. małżonków S. Z zaświadczenia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] października 2008 r. wynika, że ww. nieruchomość została wydzielona z księgi "[...]". Postanowienie Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1982 r. (sygn. akt [...]) potwierdza, ze spadek po K. S. nabyli R. S., Z. Z., H. S. i M. S., oraz że spadek po R. S. nabyły Z. Z., H. S. i M. S. Zaś z postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1991 r. (sygn. akt [...]) wynika, że w skład majątku spadkowego po K. i R. S. wchodziła nieruchomość stanowiąca działkę oznaczoną nr [...], obręb [...], zapisana w Kw nr [...], która została przyznana na wyłączną własność M. S. Z odpisu księgi wieczystej Kw nr [...] z dnia [...] paździetrnika 2005 r. prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] potwierdza, że właścicielem ww. nieruchomości w dacie wskazanej przez ustawodawcę, to jest 31 grudnia 1998 r., była M. S. Zawiadomienie o zmianach gruntowych z dnia [...] kwietnia 2008 r. potwierdza, że przedmiotowa nieruchomość oznaczona obecnie nr [...], obręb [...] o powierzchni [...] ha stanowi część nieruchomości opisanej jako "[...]". Minister Infrastruktury stwierdził, że Z. R. wywodzi swój interes prawny z postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] maja 2007 r. (sygn. akt [...]), na mocy którego nabyła spadek po Z. Z. zmarłej w dniu [...] stycznia 2007 r. Jednakże w dniu 31 grudnia 1998 r. Z. Z. nie posiadała do przedmiotowej nieruchomości tytułu prawnego, a zatem jej następczyni nie jest stroną niniejszego postępowania. Brak przymiotu strony czyni postępowanie odwoławcze bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Skoro zatem Z. R. nie ma przymiotu strony, to nie mogła wnieść skutecznie odwołania do decyzji z dnia [...] maja 2009 r. Stwierdzenie zaś przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. powinno skutkować umorzeniem postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. wniosła Z. R. Skarżąca wystąpiła o uchylenie ww. decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając skargę Z. R. podniosła, iż jest spadkobierczynią Z. Z. – córki pierwotnych właścicieli gruntu zajętego pod drogi. Przedmiotem rozpatrzenia powinny być działki oznaczone obecnie jako działka ewidencyjna nr [...] przy ul. S. i działka ewidencyjna nr [...] przy ul. U. Działka uregulowana w Kw [...], na której opiera się Minister Infrastruktury, nie została przejęta na drogi, nie dotyczy w ogóle przedmiotu postępowania przed organem administracji. Działka ta była kiedyś współwłasnością K. i R. S., ale w wyniku działu spadku przypadła na wyłączną własność M. S. Działki przejęte pod drogi (nr ewid. [...] przy ul. S. i nr ewid. [...] przy ul. U.) oraz działka uregulowana w Kw [...] zostały zakupione w 1929 roku jako jedna całość, ale uległy podziałowi w związku z przeznaczeniem działek nr [...] i nr [...] pod drogi publiczne. Spadek po K. i R. S. został objęty działem spadku tylko co do nieruchomości nie zajętej pod drogi, to jest działki uregulowanej w księdze wieczystej Kw [...]. Minister Infrastruktury wniósł w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Ocena zaskarżonej decyzji dokonana w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", potwierdza, iż organ uchybił przepisom postępowania w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy administracyjnej wynika, iż M. S. we wniosku z dnia 28 listopada 2005 r. wystąpiła "o wydanie decyzji potwierdzającej zajęcie gruntu pod dwie ulice: S. i U.". Urząd W. w piśmie z 14 czerwca 2006 r. wyjaśnił, iż nieruchomość Kw [...], opisana jest jako działka ewidencyjna nr [...] i stanowi tzw. [...]. W pasie drogowym stanowiącym ulicę U. i ulicę S. nie występuje nieruchomość Kw [...]. Przy piśmie tym przekazano wypis z rejestru gruntów dla nieruchomości przyległej do Kw [...], to jest nieruchomości "[...]" stanowiącą część działki ewidencyjnej nr [...] pod ulicę U. i części działki ewidencyjnej nr [...] pod ulicę S.. Informacja powyższa została powtórzona w piśmie Urzędu W. z 16 listopada 2006 r. Ponadto przy piśmie z 5 maja 2008 r. wnioskodawczyni przekazała organowi między innymi kopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1991 r. (sygn. akt [...]). W pkt I.A.1. tego orzeczenia ustalono, iż w skład majątku spadkowego po K. S. i R. S. wchodzi nieruchomość stanowiąca zabudowaną działkę gruntu o powierzchni [...] m2 oznaczona nr ewid. [...] w obrębie [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw [...]. W pkt IV. postanowienia Sąd postanowił znieść współwłasność w ten sposób, że nieruchomość opisaną w pkt I.A.1. przyznał na wyłączną własność M. S. Natomiast przy piśmie z 30 czerwca 2008 r. wnioskodawczyni przedstawiła między innymi aktualne wypisy z rejestru gruntów dotyczące działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] oraz wypis z aktu notarialnego z dnia [...] marca 1929 r. (rep. Nr [...]). Z aktu notarialnego wynika, iż R. i K. i małżonkowie S. nabyli [...] o powierzchni [...] m2 i drogi o powierzchni [...] m2 , to jest łącznie [...] m2. Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], potwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ulicy S. w W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ew. nr [...] w obrębie [...] o powierzchni [...] m2. Z powyższego wynika, iż przedmiotem postępowania administracyjnego nie było ewentualne nabycie z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw [...] i której dotyczy rozstrzygnięcie zawarte w pkt IV. postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1991 r. Z postanowienia Sąd Rejonowego W. z dnia [...] maja 2007 r. (sygn. akt [...]) wynika, iż spadek po Z. Z. nabyła Z. R. w całości. Natomiast Z. Z. była jednym ze spadkobierców po K. S. zmarłej w dniu [...] grudnia 1974 r. i R. S. zmarłym w dniu [...] stycznia 1982 r. . Wobec tego Z. R. nabyła ostatecznie prawo do majątku wchodzącego w skład spadku po K. S. i R. S. Nie dotyczy rzecz jasna nieruchomości opisanej w postanowieniu Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1991 r., której prawo własności zostało przyznane na wyłączną własność M. S. Jednak nabycie prawa własności nieruchomości wymienionej w postanowieniu Sądu Rejonowego W. z dnia [...] stycznia 1991 r. nie było przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. wydaną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną Przedstawione okoliczności potwierdzają zasadność zarzutów skarżącej i wadliwość stanowiska organu odwoławczego. Minister Infrastruktury oceniając dowody zebrane w sprawie błędnie ustalił, iż przedmiotowe postępowanie administracyjne nie dotyczy interesu prawnego Z. R., a w konsekwencji osoba ta nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją organu pierwszej instancji. Wobec tego organ odwoławczy bezpodstawnie wydał decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Powyższe stanowisko organ uwzględni przy ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.