I SA/Wa 257/14

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata M. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 257/14 oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Jednocześnie Sąd przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej stosowne wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 21 października 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej z dnia 20 października 2014 r., w którym pełnomocnik poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie przedmiotowej opinii oświadczając, że koszty nie zostały poniesione w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. przyznano wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej stosowne wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie przedmiotowej opinii. W dniu 5 listopada 2014 r. do Sądu wpłynęła z kolei skarga kasacyjna od powołanego wyżej wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r., w której pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie przedmiotowej skargi kasacyjnej oświadczając, że opłaty nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Prawomocnym postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. Sąd odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną jako wniesioną z uchybieniem terminu. W piśmie z dnia 11 marca 2015 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik oświadczył zaś, że skarga kasacyjna sporządzona została na wyraźną prośbę skarżącej, która nalegała na jej sporządzenie mimo, iż poinformowana została o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał ponadto, że skarżąca została poinformowana o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz o powodach jej odrzucenia. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r. i postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. przyznano mu wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii, według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia (120 zł), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. Wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej jest więc bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zauważyć trzeba, że powołany wyżej przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b przewiduje możliwość przyznania wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Innymi słowy stosowne wynagrodzenie przysługuje wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi za jedną czynność w danej sprawie, tj. albo za wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Brak jest podstaw do przyznania wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenia zarówno za sporządzenie skargi kasacyjnej w sprawie, jak i za sporządzenie stosownej opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 powołanej ustawy, jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, a sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04). Jak wyżej wskazano złożona w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została prawomocnie odrzucona z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, a intencją wyznaczonego z urzędu pełnomocnika było w istocie wniesienie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, co jednoznacznie wynika z treści pisma z dnia 11 marca 2015 r. Za sporządzenie opinii przyznano mu też stosowne wynagrodzenie. Trudno zatem uznać, że wnosząc skargę kasacyjną wyznaczony z urzędu pełnomocnik udzielił stronie rzeczywistej pomocy prawnej. Tym samym wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.