I SA/Wa 2570/12

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. K. S., wnioskiem z dnia 15 maja 2013 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Występując z przedmiotowym wnioskiem skarżąca podniosła, że we wcześniej złożonym urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 18 marca 2013 r. przez nieuwagę wskazała, iż występuje tylko o zwolnienie z kosztów sądowych. Jej intencją było natomiast wystąpienie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym także ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawczyni wniosła o uwzględnienie "błędu" i przywrócenie możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz o potraktowanie niniejszego wniosku jako załącznika do wniosku złożonego w marcu 2013 r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 18 marca 2013 r. oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł miesięcznie. Poza mieszkaniem o powierzchni [...] m² wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, bardzo schorowaną, większą część uzyskiwanego dochodu przeznaczana zaś na utrzymanie i leczenie. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Jak wynika ze złożonego oświadczenia skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, utrzymującą się jedynie z emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie. W ocenie referendarza sądowego, wnioskodawczyni z posiadanych środków pieniężnych nie jest w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie wskazać trzeba, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. uwzględniono wniosek skarżącej z dnia 18 marca 2013 r. i przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w przedmiotowym zakresie. Przyznane prawo pomocy rozciąga się zaś na całe postępowanie sądowoadministracyjne. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.