I SA/Wa 2574/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-26

Skład orzekający: Lucyna Picho

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu, złożony przez adwokata, który reprezentował stronę w pierwszej i drugiej instancji, powinien być uwzględniony w oparciu o stawki minimalne określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd przyznał wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną z urzędu, uznając, że adwokat reprezentował stronę w pierwszej i drugiej instancji, a w drugiej instancji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym zastosowano stawkę określoną w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, podwyższoną o podatek VAT.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy rozpoznał wniosek adwokata D. L. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Ministra Skarbu Państwa. Adwokat została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu i złożyła wniosek o zasądzenie kosztów, oświadczając, że nie zostały one uiszczone. Adwokat reprezentowała skarżącą w pierwszej i drugiej instancji oraz sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł, w tym 27,60 zł tytułem podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. L. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. W następstwie postanowienia z dnia 12 marca 2014 r. (k- 64), adwokat D. L. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Skutkiem powyższego pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k – 98) informując, że nie zostały one uiszczone przez jego mocodawczynię ani w całości ani w części. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 461), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b. powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak wynika z akt sprawy ustanowiona z urzędu pełnomocnik reprezentowała skarżącą zarówno w postępowaniu w pierwszej jak i w drugiej instancji. Sąd wyrokiem z dnia 4 września 2014 r., (k- 86) zasądził na jej rzecz koszty za czynności świadczone tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. W drugiej instancji pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 4 września 2014 r. (k- 98 i 99). W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia 120 zł, podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło