I SA/Wa 2576/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 20 listopada 2012 r. W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], w przedmiocie skierowania jej męża A. W. do domu pomocy społecznej. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2012 r. Sąd wezwał W. W., do uzupełnienia braku skargi poprzez złożenie pełnomocnictwo do reprezentowania A.W. przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego brak formalny skargi nie został przez W. W. uzupełniony. Przy piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. SKO w [...] przesłało odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że A. W. zamarł w dniu [...] lutego 2013 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W obrębie zakresu tego pojęcia znajdują się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą. W przedmiotowej sprawie mamy właśnie do czynienia z tego typu sytuacją, gdyż przedmiotem postępowania było skierowanie określonej, zindywidualizowanej osoby do domu pomocy społecznej. Odnosiło się to więc wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą A. W. Śmierć skarżącego, jest równoznaczna z brakiem podmiotu, który miał być umieszczony w domu pomocy społecznej, a zatem bezprzedmiotowość dalszego prowadzenia postępowania i merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Sygn. akt I SA/Wa 2576/12 Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.