I SA/Wa 2578/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.W., J.W., J.W., E.W. i J.L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi B.W., J.W., J.W., E.W. i J.L. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2578/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B.W., J.W., J.W., E.W. i J.L., z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżących braków formalnych skargi tj. nienadesłania jej 12 odpisów. Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. B.W., działająca w sprawie w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie B.W. nadesłała dwanaście odpisów skargi z dnia 27 listopada 2012 r. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że w dniu 16 listopada "2013" miała wykonany zabieg zaćmy oraz wymiany soczewki w oku na sztuczną, po którym pojawiły się komplikacje. W dniach 17, 19 i 20 listopada 2012 r., zmuszona była do wizyt w przychodni oraz w szpitalu. Tuz przed "Świętami 2012r." jej stan zdrowia się pogorszył i lekarz musiał użyć nowych preparatów by zmniejszyć infekcje. W miesiącu styczniu była jeszcze na pięciu konsultacja lekarskich. Skarżąca wskazała, że w tym okresie, ze względu na ból i łzawienie bała się otwierać oczy. Ze względu na zły stan zdrowia nie wychodziła z domu. Dopiero od dnia 6 lutego 2013 r. jej stan zaczął się poprawiać. Kiedy w dniu 19 kwietnia 2013 r. odebrała postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, była zdziwiona, gdyż pamiętała, że przesyłała do Sądu odpisy skargi. Dopiero z informacji udzielonej w kancelarii Sądu, dowiedziała się, że składane odpisy dotyczyły innej sprawy. W ocenie strony przedstawione okoliczności, świadczą zatem o braku jej winy w niezachowaniu terminu, co uzasadnia przywrócenie przez Sąd terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin - w tym wypadku nadeśle brakujące odpisy skargi - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona należy wydać orzeczenie odmowne. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że obok wskazanych powyżej warunków formalnych, które wnioskodawca musi spełnić, konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, iż przy badaniu czy strona dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Doktryna i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest również dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powyższych wywodów nie można uznać, że okoliczności przywołane przez B.W., czyli jej problemy ze zdrowiem, powstałe zresztą jeszcze przed wniesieniem skargi do tutejszego sądu, czy też późniejsze komplikacja po zabiegu zaćmy, stanowiły przesłanki do uwzględnienia wniosku o przewrócenie terminu. Wskazać należy, że ani z treści wniosku, ani tym bardziej z dołączonego wykazu wizyt skarżącej w przychodni lekarskiej nie wynika, aby w siedmiodniowym terminie do złożenia wniosku o uzupełnienie braków tj. od dnia 14 stycznia 2013 r. do dnia 21 stycznia 2013 r. wystąpiły po stronie B.W. okoliczności uniemożliwiające uzupełnienie braków skargi. Z przedstawionego przez stronę wykazu wizyt w przychodni lekarskiej Centrum Medycznym [...] w W., wynika jedynie, że w okresie tym skarżąca miała jedną wizytę - w dniu [...] stycznia 2013 r. Kolejna zaś wizyta lekarska odbyła się w dniu [...] stycznia 2013 r. Nawet gdyby przyjąć, że w terminie otwartym do złożenia wniosku wystąpiła po stronie skarżącej nagła choroba, to skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie mogła dokonać czynności procesowej wyręczając się inną osobą. Zgromadzony w sprawie materiał świadczy wręcz o sytuacji odwrotnej. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca odebrała wezwanie do nadesłania odpisów skargi w dniu 14 stycznia 2013 r. Przesyłka ta zawierała również wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 16 stycznia 2013 r., a osobą dokonującą wpłaty w imieniu skarżącej był jej mąż W.S. Powyższe ustalenia świadczą zatem o tym, że stan zdrowia strony oraz okoliczności w jakich się znalazła, nie powodowały niemożności wyręczenia się inną osobą przy podejmowaniu czynność procesowych. Skoro skarżąca nie miała faktycznych problemów z zaznajomieniem się wezwaniem Sądu i uiszczeniem wpisu od skargi, tym samym nie powinna mieć problemu z zapoznaniem z treścią wezwania do nadesłania odpisów skargi i przy pomocy męża lub innej osoby, przygotować brakujące odpisy skargi, osobiście je podpisać, a następnie przesłać do Sądu. Wobec uznania, że okoliczności wskazane jako powody uchybienia terminu nie mogły być uznane za nadzwyczajne przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności, w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych strona nie mogła przezwyciężyć, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.