I SA/Wa 26/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2011 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w sprawie zwrotu podania z dnia [...] września 2010 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że podaniem z dnia [...] września 2010 r., W. K. wniósł o przyznanie odszkodowań z różnych tytułów. Burmistrz Gminy B., działając na podstawie art. 66 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., nr [...] zwrócił wnioskodawcy powyższe podanie w części dotyczącej odszkodowania w wysokości [...] z ł za matactwa, za niepłacenie od lat zasiłków za bilety PKP, telefon, dożywianie, fryzjera, za niepłacenie za leki, za zwracanie podań, za odmowę przyjmowania podań, za porwanie przez policję i inne wskazane we wniosku sprawy. Pismem z dnia [...] września 2010 r. W. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., ostanowieniem z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na treść art. 66 § 3 kpa podnosząc, że z treści podania nie można ustalić organu właściwego. Ponadto Kolegium wskazało, że w sprawach roszczeń odszkodowawczych właściwe są Sądy powszechne. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, W. K. wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji oraz zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania określone zostały w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728 ze zm.). Ośrodki pomocy społecznej rozpoznają więc wnioski o świadczenia z zakresu wskazanego przepisami niniejszej ustawy. Oznacza to, że wnioski zawierające żądania wykraczające poza ustawowy katalog świadczeń, nie podlegają rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń. Z treści podania skarżącego z dnia [...] września 2010 r. wynika, że żąda on wypłacenia odszkodowania m.in. za matactwa, niepłacenie zasiłków za bilety PKP, telefon, dożywianie, fryzjera itp. Żądanie to wykracza poza przedmiot regulowany przepisami powołanej ustawy o pomocy społecznej. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że nie może być ono rozpoznane w trybie określonym przepisami niniejszej ustawy. Ponieważ Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie jest właściwy do rozpoznania wyżej wymienionego wniosku, Burmistrz Gminy B., miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 k.p.a. i zwrócić skarżącemu podanie, informując równocześnie, że żądanie to nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym. Oznacza to, że organy obu instancji przeprowadziły postępowanie wyjaśniające w sposób prawidłowy oraz zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji