I SA/Wa 260/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji W. w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej jako organ/Minister) decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] o wymierzeniu Fundacji W. w K. (dalej jako Fundacja) kary pieniężnej w wysokości [...] zł za prowadzenie w B. przy ul. [...] placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku o nazwie Dom W., bez zezwolenia Wojewody [...]. Powyższa decyzja Ministra została doręczona Fundacji w dniu [...] lipca 2017 r. Zatem, stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a), ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął [...] sierpnia 2017 r. (sobota), a więc zgodnie z art. 83 § 2 powołanej ustawy ostatnim dniem na wniesienie skargi był dzień [...] sierpnia 2017 r. (poniedziałek). W dniu [...] stycznia 2018 r. Fundacja, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną na wstępie decyzję Ministra. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r., sygn. akt I SO/Wa 94/17, przyznał Fundacji prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Następnie Okręgowa Izba Radów Prawnych w W. pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego W. K., która o tym fakcie dowiedziała się w dniu [...] grudnia 2017 r. Wyznaczony pełnomocnik z aktami sprawy zapoznał się w dniu [...] grudnia 2017 r. i w tym dniu jego zdaniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie pełnomocnik strony wyjaśnił, że uchybienie terminu do dokonania powyższej czynności nie jest zawinione przez Fundację, która we właściwym czasie wystąpiła z wnioskiem (z dnia [...] sierpnia 2017 r.) o przyznanie prawa pomocy, gdyż nie była w stanie ponieść kosztów sporządzenia skargi przez zastępcę procesowego z wyboru. Ponadto uchybienie terminowi do wniesienia skargi nie zostało także zawinione przez pełnomocnika strony, który został nim ustanowiony już po upływie terminu do dokonania przedmiotowej czynności, a który wykonując swoje obowiązki po powiadomieniu go o niniejszej okoliczności bez nieuzasadnionej zwłoki zapoznał się z aktami sprawy, skontaktował się z Fundacją, a następnie, z zachowaniem przewidzianego prawem terminu, złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu równocześnie wnosząc skargę na wskazaną na wstępie decyzję Ministra. Postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia Fundacji W. postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r. uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazując, iż wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika celem wniesienia skargi do Sądu i reprezentacji interesów skarżącego przed Sądem nie świadczy o nienależytej, czy niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Przeciwnie, wola zabezpieczenia swoich uprawnień w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez ustanowienie fachowego pełnomocnika, także w drodze ubiegania się o pomoc prawną, świadczy o należytej staranności. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy - z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) (dalej ppsa) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Sąd, biorąc pod uwagę stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2018 r. uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie, jak również zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Fakt oczekiwania na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia skargi stanowi przyczynę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie zostało zatem wykazane, że zaistniały wszystkie wskazane wyżej przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.