I SA/Wa 2609/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. K. i J. K. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. W związku z wniesieniem skargi na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość skarżący J. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca oświadczył, że jest właścicielem przedwojennego domu o pow. [...] m2, w złym stanie technicznym, usytuowanego na działce o pow. [...] m2, a ponadto garażu i pomieszczenia gospodarczego. W skład majątku skarżącego wchodzą oszczędności w wysokości [...] zł zgromadzone na dwóch lokatach bankowych, a także oszczędności w wysokości [...] zł pozyskane z tytułu odszkodowania za przejętą nieruchomość. Skarżący wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł (brutto) miesięcznie, zaś jego żona osiąga dochody z emerytury w wysokości [...] zł (brutto) miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą przewlekle chorą, o ograniczonych zdolnościach do poruszania się. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza ujawnionej we wniosku o prawo pomocy sytuacji finansowej skarżącego dokonana z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie wiążą się z jego udziałem w postępowaniu sądowadministracyjnym w ramach którego skarżący żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata wskazuje na brak podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy nie można utożsamiać z sytuacją osób pozbawionych zupełnie środków do życia lub posiadających środki niewielkie, wystarczające jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, które w zamiarze ustawodawcy mają być beneficjantami instytucji prawa pomocy. Skarżący pozostaje w dwuosobowym gospodarstwie domowym prowadzonym w oparciu o środki finansowe ze świadczeń emerytalnych w wysokości [...] zł miesięcznie brutto. Wysokość dochodu małżonków [...] nie pozwala zatem zaliczyć ich do osób żyjących w ubóstwie, które w celu dochodzenia swych praw przed sądem zmuszone są korzystać ze wsparcia budżetu państwa. O korzystnej sytuacji finansowej skarżącego świadczy ponadto okoliczność, że posiada on oszczędności w wysokości [...] zł, a zatem znacznie przekraczającej wysokość kosztów postępowania sądowego w sprawie, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy. W tych okolicznościach nie można w sposób uprawniony uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności, że nie posiada zdolności do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, jak również innych, przyszłych kosztów sądowych, których wysokość każdorazowo nie przekroczy 100 zł. Środki wpływające do budżetu domowego skarżącego oraz zgromadzone na lokatach bankowych, pozostające do jego dyspozycji są na tyle wysokie, że nie można też uznać, że skarżący nie ma możliwości pokrycia we własnym zakresie, równolegle z kosztami sądowymi, wydatków związanych z działaniem w sprawie pełnomocnika ustanowionego z wyboru. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.