I SA/Wa 2616/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Sędzia WSA - Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Miastu [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], orzeczeniem z [...] lutego 2020 r. nr [...], umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego udziału w nieruchomości położonej w [...], przy [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] i [...] z obrębu [...] o łącznej powierzchni [...] m², związanej z lokalem mieszkalnym nr [...]. Pismem z [...] października 2021 r. Miasto [...] (Skarżący) złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy: art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i § 2a P.p.s.a., brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych, wydawane w procedurze aktualizacyjnej, przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1990), powoływanej dalej jako "u.g.n.", zapadają w postępowaniu o charakterze administracyjnym, stanowiącym jednak tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne, o charakterze cywilnoprawnym. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n., od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego aktu. Wniesienie sprzeciwu równoznaczne jest z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Sygn. akt I SA/Wa 2616/21 Powyższy przepis wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych. W tym miejscu zauważyć należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie opatrzone zostało pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu, do którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny, zaś Miasto [...] pismem z [...] marca 2020 r. wniosło ten środek zaskarżenia do Sądu Rejonowego [...]. Dodatkowo zauważyć należy, że na skutek sprzeciwu Miasta Stołecznego [...] od orzeczenia Kolegium z [...] lutego 2020 r. nr [...] Sąd Rejonowy [...], [...], prawomocnym postanowieniem z [...] września 2021 r., sygn. akt [...] - odrzucił wniesiony sprzeciw, wskazując, że został on złożony z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że skoro niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny, to jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.