I SA/Wa 2635/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S.A. w W. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowego. Sygn. I SA/Wa 2635/14 UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 listopada 2014 r. P. S.A. w W. wniosły o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi P. S.A. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2014 r. Jako uzasadnienie tego wniosku strona skarżąca wskazała, że w dniu 7 maja 2014 r. została do Trybunału Konstytucyjnego złożona skarga konstytucyjna, w której wnosząca ją Spółka wnosiła o stwierdzenie, że wykładnia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32 poz. 191 ze zm.) w zw. z art. 6 ust. 1 oraz art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 14 poz. 74 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 27 maja 1990 r., według której dla potwierdzenia prawa zarządu nieruchomości stanowiących mienie państwowe przekazane P. S.A. na mocy Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. nr 89 poz. 705 ze zm.) konieczny jest dokument w postaci decyzji terenowego organu administracji państwowej, umowy o przekazaniu nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi zawartej za zezwoleniem terenowego organu administracji państwowej bądź umowy o nabyciu nieruchomości, a w przypadku braku tego dokumentu uznanie, że nieruchomość należała w dniu 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, jest niezgodna z: a. art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji; b. art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Treść tego przepisu wskazuje, że zawieszenie postępowania sądowego na jego podstawie jest jedynie uprawnieniem, a nie obowiązkiem Sądu. Zależność pomiędzy ww. postępowaniem przed Trybunałem Konstytucyjnym a niniejszą sprawą ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2014 r. w ocenie Sądu nie występuje. W niniejszym postępowaniu obowiązkiem Sądu będzie wszak ocena zgodności decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, w tym trafności dokonanej przez organ wykładni prawa. Skarga konstytucyjna odnosi się do stwierdzenia, że wykładnia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32 poz. 191 ze zm.), a nie zastosowany przez organ przepis prawa materialnego, jest niezgodna ze wskazanymi normami konstytucyjnymi. W takim razie zatem zawieszenie postępowania byłoby co najmniej przedwczesne. W tym stanie rzeczy, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić zawieszenia postępowania.