I SA/Wa 264/12

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać R. T. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] października 2005 r., przyznającą zaliczkę alimentacyjną dla P. T. na okres od dnia 1 września 2005 r., do dnia 31 sierpnia 2006 r., w wysokości 170 zł. Wyrokiem dnia 8 maja 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W następstwie wydanego wyroku skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 21 m2. Źródłem dochodu R. T. jest emerytura w wysokości 1118,27 zł (netto 949,63 zł). Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że nie stać go na poniesienie kosztów kancelaryjnych sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie, jak również nie stać go na opłacenie adwokata. Rozpatrując wniosek zauważyć należy, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc przedmiotem skargi jest decyzja wydana w takiej właśnie sprawie, R. T. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a zgłoszony w tym zakresie wniosek nie podlegał rozpoznaniu. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Uwzględniając przedstawione przez skarżącą we wniosku okoliczności uznać należało, że R. T. wykazał, iż spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega wątpliwości, że mając do dyspozycji miesięczny dochód w wysokości około 900 zł, który musi wydatków zwianych z codziennym utrzymaniem strona nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.