I SA/Wa 2674/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego Województwa [...] kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Województwo [...], reprezentowane przez r.pr. M. S., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W treści skargi strona skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i zasądzenia od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Podniósł, że decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...] uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2013 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na wydaną w ramach autokontroli decyzję z dnia [...] października 2013 r., nr [...], została wniesiona skarga. W dniu 14 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź Ministra Infrastruktury i Rozwoju, z której wynika, że na decyzję organu z dnia [...] października 2013 r. skarga nie została wniesiona. Z pisma wynika również, iż termin do złożenia skargi na w/w rozstrzygnięcie upłynął M. i R. B. w dniu 2 grudnia 2013 r., zaś skarżącemu – 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 powołanego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...], działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę i uchylił własne rozstrzygnięcie. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.