I SA/Wa 2678/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi K. K. i B. S. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 329/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. K. i B. S. solidarnie kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. K. i B. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 329/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 13 października 1977 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. stanowiącą część działki nr [...] z tabeli likwidacyjnej [...] nr [...] w części stanowiącej obecnie działkę ew. nr [...]-cz. i [...] z obrębu [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi z dnia 4 lipca 2014 r. K.K. i B.S. zaznaczyli, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie wydał decyzji w sprawie. Skarżący pismem z dnia 12 maja 2014 r. wezwali Prezydenta W. do wykonania wyroku Sądu z dnia 6 listopada 2013 r. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K. i B. S. wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w maksymalnej wysokości z tytułu niewykonania wyroku z dnia 6 listopada 2013 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu zakreślonego wyrokiem Sądu. Organ zaznaczył, że do wydania decyzji konieczne jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania za część nieruchomości objętej roszczeniem. Na rozprawie pełnomocnik Prezydenta W. oświadczył, że zlecono wykonanie operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Z tego względu konieczne stało się wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 329/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 13 października 1977 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W., stanowiącą część działki nr [...] z tabeli likwidacyjnej [...] nr [...] w części stanowiącej obecnie działkę ew. nr [...]-cz. i [...] z obrębu [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 27 lutego 2014 r. Wyrok winien być wykonany do dnia 27 kwietnia 2014 r. Tymczasem do dnia wniesienia skargi z dnia 4 lipca 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozpoznał wniosku z dnia 13 października 1977 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] w części stanowiącej obecnie działkę ew. nr [...]-cz. i [...] z obrębu [...], do czego był zobowiązany wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny uznać należało za uzasadniony. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W stanie niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym organ powinien rozstrzygnąć sprawę z wniosku o odszkodowanie za część nieruchomości objętej roszczeniem. Sąd uwzględnił czynności podjęte przez organ, zmierzające do wydania decyzji merytorycznej (m.in. pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. wystąpiono do Ministra Obrony Narodowej o przesłanie kopii dokumentów wymienionych w przedmiotowym piśmie) oraz fakt, że Prezydent W., czyniąc zadość przepisom art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), poinformował pełnomocnika stron o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd. Na rozprawie pełnomocnik Prezydenta W. oświadczył ponadto, że organ zlecił już rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość spornej części nieruchomości. W tym stanie rzeczy, w myśl art. 154 § 2 in fine p.p.s.a., uwzględniając wielkość przekroczenia terminu na wydanie decyzji w sprawie i podjęte w tym czasie przez organ czynności, Sąd stwierdził, że bezczynności Prezydenta W. w wykonaniu wyroku z dnia 6 listopada 2013 r. nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 3 sentencji, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.