I SA/Wa 2690/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Z., E. Z. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia zwolnić A. Z. od kosztów sądowych. W skardze wniesionej na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów wpisu sądowego. W złożonym następnie na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o prawo pomocy skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątku wnioskodawca ([...] lata) podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe utrzymywane ze środków z emerytury ([...] zł brutto), posiada dom o pow. [...] m2 oraz [...] arów nieużytków rolnych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że uzyskiwane dochody w całości przeznaczane są na jego bieżące potrzeby (w tym żywność i leki), co nie pozwala na zgromadzenie jakikolwiek oszczędności. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż wnioskodawca wykazał, że wygospodarowanie z jego budżetu domowego środków w celu samodzielnego poniesienia kosztów sądowych w sprawie wiązać się będzie z uszczerbkiem w utrzymaniu koniecznym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.). Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, utrzymującą się z niewysokiej emerytury, która nie posiada oszczędności oraz majątku przynoszącego dochód. Wysokość kosztów sądowych w sprawie, której dotyczy wniosek strony (wpis od skargi wynosi 100 zł, wysokość innych opłat każdorazowo również nie przekroczy tej kwoty), których obowiązek poniesienia nałożony jest na skarżącego solidarnie ze skarżącą E. Z., nie jest znaczna, jednakże zestawiona z osiąganymi przez stronę dochodami pozwala uznać, że ich poniesienie stanowić będzie dla skarżącego, niedzielącego kosztów utrzymania swojego gospodarstwa domowego z inną osobą, obciążenie wiążące się z ograniczeniem wydatków koniecznych. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.