I SA/Wa 2695/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na działanie pracownika Urzędu Miasta [...] postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W.K., w której skarżąca wniosła o rozpatrzenie przez Sąd sprawy "zawłaszczenia" przez "operatywnego pracownika Urzędu Miasta [...]" należącej do niej nieruchomości położonej w miejscowości [...]. Z uwagi na treść art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowa skarga przekazana została do organu właściwego jakim jest Prezydent [...] - o czym poinformowano skarżącą. Pismem z dnia 7 października 2013 r. W.K. poinformowała Sąd, że nie wnosi skargi na Prezydenta [...], ale pracownika podległego mu Urzędu Miasta [...], prowadzącego sprawę wypłaty odszkodowania za jej nieruchomość. W odpowiedzi na skargę organ wskazał na jej bezzasadność. Jednocześnie organ poinformował, że Prezydent [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] w Dzielnicy [...] przy ul. [...] i [...]. W związku z wniesionym odwołaniem strony, w dniu 25 lipca 2013 r. akta sprawy zostały przekazane do Wojewody [...] i do dnia dzisiejszego nie zostały zwrócone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwaną ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organu w wyżej wymienionych sprawach. Przedmiotem skargi mogą być także akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że z treści złożonej do Sądu skargi jednoznacznie wynika, że ma ona charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż wiąże się z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności i interesów skarżących, a także przewlekłym i biurokratycznym załatwieniem sprawy (art. 227 Kpa). Skargi tego typu rozpatrywane są przez organy administracji wskazane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, co oznacza, że nie mogą być przez nie rozpoznawane. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.