I SA/Wa 270/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa [...] na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku Marszałka Województwa [...], reprezentowanego przez radcę prawnego B. S., o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. dotyczącej stwierdzenia uwłaszczenia P. " nieruchomością położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] ha, oznaczonej na mapie prawnej nr [...] z dnia [...] grudnia 1993r. jako część działki nr [...] utrzymał powyższe postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny sprawy: Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez P. prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...] o pow. [...] ha, oznaczonej na mapie prawnej nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. jako część działki nr [...] oraz nieodpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na tym gruncie. Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. Marszałek Województwa [...] wniósł o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wojewody [...], podnosząc, iż prawo użytkowania wieczystego nieruchomości objętej ww. decyzją uwłaszczeniową z dnia [...] grudnia 1995 r. powinno zostać przekazane w części na rzecz M. w W., zgodnie z art. 202 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. We wniosku wskazano również, że M. w W. jest aktualnie muzeum samorządowym, które zostało przejęte przez Samorząd Województwa [...] z dniem 1 stycznia 1999r. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. dotyczącej stwierdzenia uwłaszczenia P. nieruchomością położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] ha, stwierdzając, że wnioskodawca nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 Kpa, a tym samym nie posiada legitymacji prawnej do żądania stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. Marszałek Województwa [...], wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej ww. postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. podnosząc, że prawa M. i Samorządu Województwa [...] do przedmiotowej nieruchomości nie zostały zakwestionowane przez Ministra Infrastruktury w decyzji z dnia [...] października 2004 r. nr [...] dotyczącej wyrażenia zgody na dokonanie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego przez P. S.A. zabudowanej nieruchomości gruntowej, położonej w W. przy ul. [...] (teren byłego dworca P. [...]). Wskazano również, że interes prawny wnioskodawcy wynika z tego, że Województwo [...] z dniem 1 stycznia 1999r, przejmując M., weszło we wszystkie prawa i obowiązki organu założycielskiego, którym wcześniej był Minister Transportu. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2011 roku w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz.U. Nr 248, poz. 1494), właściwym w sprawie jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 1-2 ww. ustawy z dnia 29 września 1990 r. z dniem 5 grudnia 1990r. z mocy prawa nastąpiło uwłaszczenie państwowych i komunalnych osób prawnych, jeżeli osoby te posiadały w tym dniu w zarządzie grunt stanowiący własność Skarbu Państwa lub gminy. Uwłaszczenie nie narusza praw osób trzecich. We wstępnie przeprowadzonym postępowaniu ustalono, że część działki nr [...] o pow. [...] ha, położona przy ul. [...] w W., wykazana na mapie prawnej nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r., objęta ww. decyzją uwłaszczeniową z dnia [...] grudnia 1995 r., na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) w związku z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz. U. Nr 14, poz. 130), w dniu 5 grudnia 1990r., stanowiła własność Skarbu Państwa i pozostawała w zarządzie P. na podstawie decyzji Z-cy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 1989 r. nr [...]. Przedmiotową decyzją oddano w zarząd P. na czas nieoznaczony nieruchomość położoną na odcinku "[...]" w Dzielnicy [...], obręb [...], działki nr [...] i nr [...] o pow. [...] ha. Z pisma Z-cy Naczelnika Urzędu Dzielnicy [...] z dnia [...] października 1995 r. znak [...] wynika, że działka ewidencyjna nr [...], w wyniku kolejnych zmian w ewidencji gruntów, została oznaczona nr [...] w obrębie [...], której część stanowi działka projektowana nr [...]. Zgodnie z art. 157 § 2 Kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ zwraca uwagę, że należy odróżnić interes faktyczny oraz interes prawny, który ma charakter materialnoprawny, a zatem musi istnieć norma prawa przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwości wydania decyzji. Organ zauważa, że przedmiotem postępowania uwłaszczeniowego prowadzonego na podstawie art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990r., są wyłącznie przekształcenia własnościowe zachodzące pomiędzy Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego, a państwowymi osobami prawnymi posiadającymi ten grunt w zarządzie. Stronami tego postępowania są zatem, co do zasady Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, jako właściciel gruntu oraz państwowa osoba prawna, na której rzecz ustanowiono użytkowanie wieczyste. Bez wątpienia także stroną postępowania będą inne podmioty, które legitymują się jakimkolwiek tytułem rzeczowym do nieruchomości, bowiem nabycie prawa użytkowania wieczystego nie może naruszać praw osób trzecich. M. w W. zostało utworzono z dniem 1 lipca 1972r. na podstawie zarządzania Ministra Komunikacji Nr [...] z dnia [...] marca 1972 r. w sprawie utworzenia M. w W. i nadania mu statutu (Dz. Urz. Ministerstwa Komunikacji Nr [...], poz. [...] ze zm.). Z treści § 1 ust. 2 ww. zarządzenia wynika, że M. stanowiło jednostkę organizacyjną zaplecza naukowo- technicznego w p., a nadzór nad nią, w myśl § 5 ww. zarządzenia, sprawował Minister Komunikacji. Dodatkowo statut M. określał, że M. jest jednostką o charakterze kulturalno oświatowym, a nadzór nad nią powinien być sprawowany z uwzględnieniem w tym zakresie właściwości Ministra Kultury i Sztuki. Na podstawie zarządzenia Nr [...] Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 1994 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie utworzenia M. w W. i nadania mu statutu (Dz. Urz. [...] Nr 2, poz. 7), M. z dniem 1 stycznia 1995r. stało się państwową instytucją kultury prowadzoną przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej i podlegało wpisowi do rejestru instytucji kultury. Z wyciągu z rejestru jednostek kultury Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej nadesłanego przez M. wynika, że M. w W. zostało w dniu [...] lipca 1995 r. wpisane do rejestru instytucji kultury Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej pod Nr [...]. Z dniem 1 stycznia 1999 r. M. w W. zostało przejęte przez Samorząd Województwa [...] do prowadzenia jako zadanie własne na podstawie art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 ze zm.) i stało się muzeum samorządowym. W myśl art. 145 ust. 5 ww. ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. mienie państwowych instytucji kultury, o których mowa w ust. 1-3 i ust. 4 pkt 1 tej ustawy, staje się z dniem ich przejęcia mieniem, w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym i art. 47 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie z ww. przepisami mienie M. w W. z dniem 1 stycznia 1999 r. stało się mieniem Samorządu Województwa [...] i obecnie wpisane jest do rejestru instytucji kultury pod nr [...], dla którego organizatorem jest Samorząd Województwa [...]. Jednak w niniejszej sprawie nie odnaleziono żadnych dokumentów potwierdzających, że M. posiadało jakiekolwiek prawa rzeczowe do uwłaszczonej części działki nr [...] zarówno w dniu uwłaszczenia jak również obecnie. Dokumentów takich nie przedstawił również wnioskodawca, ani samo M. W piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. Dyrektor M. stwierdził, że w dniu [...] grudnia 1990 r. M. znajdowało się w strukturach P. i w grudniu 1990 r. samodzielnie administrowało terenem przy ul. [...], natomiast od 1 stycznia 1995 r. M. było prowadzone poza strukturami P. Zgodnie z umową z dnia [...] stycznia 1994 r. w sprawie prowadzenia wspólnej instytucji kultury – M. w W., zawartą między Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej, a Dyrektorem Generalnym P. , Dyrektor Generalny zobowiązał się przekazać nieodpłatnie do używania na rzecz M. dotychczas zajmowane przez nie pomieszczenia w budynkach P. Następnie na podstawie umowy użyczenia z dnia [...] grudnia 1996 r. i protokołu zdawczo- odbiorczego z dnia [...] stycznia 1997 r. ww. budynki zostały oddane do używania M. Z przedstawionych wyżej dokumentów wynika, zdaniem organu, że P. zawarło z M. umowę użyczenia dotychczas zajmowanych budynków, nie jest to jednak tożsame z przekazaniem przez P. na rzecz M. zarządu do działki nr [...] Skoro więc M. nie posiadało prawa zarządu do nieruchomości, to zdaniem organu, prawo to nie mogło być przejęte przez Samorząd Województwa [...]. Marszałek Województwa [...] we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, że prawa M. i Samorządu Województwa [...] do przedmiotowej nieruchomości nie zostały zakwestionowane przez Ministra Infrastruktury w decyzji z dnia [...] października 2004 r. znak [...] dotyczącej wyrażenia przez Ministra Infrastruktury zgody na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] stanowiącej działkę nr [...] o pow. [...] ha, odpowiadającej uwłaszczonej części działki [...]. Jednak, zdaniem organu, z treści tej decyzji wynika jedynie, że Minister Infrastruktury wyraził zgodę na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego spornej działki m.in. pod warunkiem zawarcia z nabywcą nieruchomości w uzgodnieniu z Marszałkiem Województwa [...] umowy zobowiązującej do bezzwrotnego poniesienia kosztów związanych z przygotowaniem infrastruktury na potrzeby M. w lokalizacji wskazanej przez P. S.A., a ponad to zobowiązania nabywcy do zapewnienia m. nieodpłatnego użytkowania dotychczas zajmowanych – terenu i budynku do czasu zmiany siedziby. Nie oznacza to jednakże, zdaniem organu, aby M. lub Samorząd Województwa [...] posiadały prawa rzeczowe do tej nieruchomości mającej być przedmiotem zbycia. Brak tytułu prawnorzeczowego do ww. nieruchomości oznacza, zdaniem organu, że Marszałek Województwa [...] jako reprezentant Województwa [...] nie posiada legitymacji prawnej do żądania stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. Na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Województwo [...] wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 roku, jako naruszających rażąco prawo. W uzasadnieniu podniesiono między innymi, że w ocenie skarżącego organ administracji publicznej w obu instancjach błędnie przyjął założenie braku przymiotu strony Województwa [...] w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. Zgodnie z przepisem art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 24 lipca 1998 roku o zmianie niektórych ustawy określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 z późn. zm.) samorząd Województwa [...] z dniem 1 stycznia 1999 roku przejął M. w w., przez co m. stało się jednostką organizacyjną województwa, zaś Województwo [...] uzyskało prawo do występowania w obrocie prawnym jako dysponent mienia M. w W., w tym do występowania z wnioskami odnoszącymi się do decyzji administracyjnych podejmowanych z pominięciem m., począwszy od daty, kiedy M. w W. stało się samodzielną jednostką kultury, tj. z formalnego punktu widzenia począwszy od dnia [...] lipca 1995 roku, kiedy to m. wpisane zostało do rejestru instytucji kultury Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej. Decyzja, przeciwko której skierowany został wniosek o stwierdzenie nieważności wydana została w dniu [...] grudnia 1995 roku, tj. już po tym, jak M. w W. uzyskało osobowość prawną. W związku z powyższym, skarżący uważa, że postępowanie administracyjne, które prowadzone było przed Wojewodą [...] w przedmiocie przyznania użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 powinno być prowadzone przy udziale odrębnego osobowościowo M. w W., jako ówczesnego zarządcy nieruchomością. Zdaniem skarżącego organ administracji publicznej w osobie Wojewody [...] nie przeprowadził wyczerpującego postępowania administracyjnego w sprawie. Uzasadnienie decyzji wskazuje, że jedynym argumentem przemawiającym za przyznaniu wskazanej wyżej nieruchomości na rzecz przedsiębiorstwa państwowego "P." był fakt wydania, w ocenie skarżącego również wadliwej prawnie decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] czerwca 1989 roku stwierdzającej prawo zarządu "P." do gruntu położonego w W. przy ul. [...]. Organ orzekający w sprawie nie pochylił się, zdaniem skarżącego, ani nad zweryfikowaniem rzeczywistego sprawowania przez którykolwiek z podmiotów zarządu nad sporną nieruchomością, ani nad ewentualną odrębnością m. od "P". W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżący nie udokumentował praw rzeczowych do działki objętej uwłaszczeniem, dlatego też nie posiada przymiotu strony, aby kwestionować prawomocną decyzję uwłaszczeniową Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekającej w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie w tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę odmowy wszczęcia postępowania stanowił przepis art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.). Przepis ten, obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r. został dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18). Wskazany przepis stanowi podstawę do wydania przez organ administracji publicznej postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowania nie może być wszczęte. Postanowienie wydane na podstawie powyższego przepisu ma charakter procesowy i zamyka stronie drogę do merytorycznego rozstrzygania w przedmiocie żądania. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił Województwu [...] wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. dotyczącej stwierdzenia uwłaszczenia "P." nieruchomością położoną w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] ha stanowiącej część działki ewidencyjnej nr [...] z powodu braku po stronie tego organu przymiotu strony w rozumieniu art. 28 Kpa, a tym samym braku interesu prawnego (legitymacji prawnej) do żądania stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Sąd w pełni podziela takie stanowisko organu, brak jest bowiem takiego przepisu prawa materialnego, z którego interes prawny wnioskodawcy by wynikał w rozumieniu art. 28 Kpa. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu – strony postępowania (art. 28 Kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Z akt administracyjnych sprawy bezspornie wynika, że skarżący nie posiada tytułu prawnorzeczowego do spornej nieruchomości. Nie mając ustanowionych praw do gruntu, nie ma się również praw strony w postępowaniu uwłaszczeniowym dotyczącym tego gruntu, a tym samym prawa do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Skarżący wywodzi, że jego interes prawny wynika, z tego, że Województwo [...] z dniem 1 stycznia 1999 r. przejmując M. [...] weszło we wszystkie prawa i obowiązki organu założycielskiego, którym wcześniej był Minister Transportu. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy wynika wprost, że sporna część działki ewidencyjnej nr [...] w dniu [...] grudnia 1990 r. stanowiła własność Skarbu Państwa i pozostawała w Zarządzie Przedsiębiorstwa Państwowego P. (decyzja z dnia [...] czerwca1989 r.), które nabyło ją w użytkowanie wieczyste na podstawie uwłaszczenia. Natomiast utworzone w 1972 r. M. w dacie [...] grudnia 1990 r. znajdowało się w strukturach przedsiębiorstwa państwowego P., a od 1 stycznia 1995 r. było poza strukturami P. i korzystało z pomieszczeń w budynkach P. na podstawie nieodpłatnego użyczenia. Na podstawie umowy użyczenia z dnia [...] grudnia 1996 r. pomiędzy P., a M. oraz protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] stycznia 1997 r. M. otrzymało jedynie budynki do używania, ale nie przekazano prawa zarządu do części działki nr [...]. Należy zatem zgodzić się z organem, że skoro M. nie posiadało prawa zarządu do spornej nieruchomości, to prawo to nie mogło być przejęte przez Samorząd Województwa [...], który objął M. z dniem 1 stycznia 1999 r. (na podstawie art. 202 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami). Odnosząc się do zarzutu skargi, że prawa M. i Samorządu Województwa [...] do przedmiotowej nieruchomości nie zostały zakwestionowane przez Ministra Infrastruktury w decyzji z dnia [...] października 2004 r. dotyczącej wyrażenia zgody na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego spornej nieruchomości, to Sąd zauważa, że decyzja ta zawierała wyłącznie warunek, że nabywca nieruchomości w porozumieniu z Marszałkiem Województwa [...] poniesie koszty związane z przeniesieniem M. na inny wskazany przez P. teren, a do tego czasu zapewni M. użytkowanie zajmowanego terenu nieodpłatnie. Nie oznacza to wcale (co słusznie podnosi organ), że M. i Samorząd Województwa [...] posiadają jakiekolwiek prawa rzeczowe do tej nieruchomości i nie ma to nic wspólnego z tym, że w dniu 13 grudnia 1995 r. M. [...] uzyskało osobowość prawną. Sam fakt użytkowania gruntu (posiadania) nie uprawnia jeszcze do występowania w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym tej nieruchomości. Natomiast ocena pod względem prawnym decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] czerwca 1989 r. przyznającej na rzecz przedsiębiorstwa państwowego P. prawo zarządu do spornego gruntu nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Zgłoszenie żądania przez podmiot nie będący stroną skutkuje, na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. niedopuszczalnością wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. A zatem prawidłowo Minister Infrastruktury odmówił wszczęcia postępowania z wniosku Województwa [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.