I SA/Wa 273/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Gabriela Nowak Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant A.J. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2007 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości 1. oddala skargę, 2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T.S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] października 2006 r., nr [...] przekazujące podanie A.T. o pomoc finansową do rozpatrzenia przez Ośrodek Pomocy Społecznej w M. W uzasadnieniu postanowienia Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał, że A.T., zamieszkały w M., pismem z dnia 7 października 2006 r. wystąpił z prośbą do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego o pomoc finansową i pomoc w znalezieniu lokalu mieszkalnego w W. Wojewoda Dolnośląski postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. stwierdził swoją niewłaściwość do załatwienia sprawy i przekazał podanie do rozpatrzenia Ośrodkowi Pomocy Społecznej w M. Organ pierwszej instancji powołał art. 17 ustawy o pomocy społecznej i wyjaśnił stronie, że przyznawanie zasiłków z pomocy społecznej jest zadaniem gminy. W zażaleniu na powyższe postanowienie A.T. nie zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu naruszenia przepisów, lecz skierował prośbę o pomoc finansową i pomoc w uzyskaniu lokalu socjalnego w W. lub w W. do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Minister Pracy i Polityki Społecznej rozpoznając sprawę uznał, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Organ drugiej instancji wskazał, że pomoc o którą występuje skarżący należy do właściwości administracji samorządowej i ani wojewoda, ani minister nie mają w swoich zakresach działania uprawnień do przyznawania zasiłków pieniężnych i mieszkań socjalnych. Są to zadania gminy i tylko tam należy kierować wnioski o pomoc. Minister Pracy i Polityki Społecznej zaznaczył dodatkowo, że zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa skargi na działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych rozpatruje rada gminy. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A.T. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną i rodzinną. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga jest niezasadna bowiem zarówno zaskarżone postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2006 r., jak i poprzedzające je postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] października 2006 r. nie naruszają prawa. Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do treści art. 19 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Oznacza to, że organ administracji publicznej, do którego wpłynęło określone pismo (podanie) powinien dokonać jego oceny pod względem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania. W przypadku zaś, gdy organ do którego wniesiono podanie uzna się niewłaściwy do załatwienia sprawy, zobowiązany jest do niezwłocznego przekazania podania do organu, który w jego ocenie jest właściwy w sprawie, informując jednocześnie wnoszącego podanie o jego przekazaniu do organu właściwego. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że A.T. pismem z dnia 7 października 2006 r., skierowanym do Wydziału Polityki Społecznej Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego w W., zwrócił się o pomoc finansową i pomoc w znalezieniu lokalu w W., wskazując w przedmiotowym piśmie swoją ciężką sytuację materialną i rodzinną. Skarżący wystąpił zatem o przyznanie określonych świadczeń z pomocy społecznej. Stosownie natomiast do przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) przyznawanie i wypłacanie przewidzianych powyższą ustawą świadczeń należy do zadań gminy (art. 17). Tym samym zarówno postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [....] października 2006 r. przekazujące podanie skarżącego do rozpatrzenia przez ośrodek pomocy społecznej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania strony, jak i utrzymujące je w mocy postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2006 r. nie naruszają prawa. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 i art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.