I SA/Wa 275/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. A. i S. A. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wywłaszczenia nieruchomości oddala skargę. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w K., gminie [...], niezbędnej do zrealizowania celu publicznego jakim jest rozbudowa drogi krajowej nr [...] ([...])[...] wraz z przebudową mostu na rzece K. Postanowienie powyższe wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r., nr [...]. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej przeznaczył nieruchomość położoną w K., gminie [...], oznaczoną jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...]o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] ([...])[...]wraz z przebudową mostu na rzece K. Następnie pismem z dnia [...] marca 2009r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie wnioskował o wydanie decyzji o zezwoleniu na jej niezwłoczne zajęcie, w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 721 ze zm.). Pismem z dnia 29 czerwca 2010r. S. A. złożył wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu przedstawienia opinii i ekspertyz, które potwierdzą, że wywłaszczenie przedmiotowych działek nie wywoła negatywnych następstw dla sąsiednich nieruchomości. Dodatkowo zażądał odpowiedzi na pytanie - w jaki sposób będą ustawione znaki drogowe, ekrany akustyczne i bariery rozbryzgowe. W związku z powyższym wnioskiem Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. znak: [...], odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego, w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w K., gmina [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...]ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow [...]ha i nr [...]o pow [...]ha. Na postanowienie powyższe zażalenie do Ministra Infrastruktury złożył S. A. podnosząc, że Wojewoda naruszył art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Jednocześnie zarzucił organowi błędną interpretację art. 97 § 1 pkt 4 kpa, powołując się na fakt istnienia związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a uprzednim rozpoznaniem zagadnienia wstępnego. Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wywłaszczenia omawianej wyżej nieruchomości. W uzasadnieniu organ podał, że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w sprawie jest przesłanek do zawieszenia postępowania. Od w/w postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. A. W skardze zarzucił Ministrowi naruszenie art. 7 oraz art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania, a także nieuwzględnienie interesu prawnego skarżącego. Wskazał ponadto, że jego zdaniem niezasadnie organy obu instancji odmówiły zawieszenia postępowania, gdyż wyjaśnienie kwestii związanych z przedstawieniem opinii i ekspertyz potwierdzających, że z wywłaszczeniem działek nr [...] i [...] nie spowoduje katastrofy budowlanej [...] oraz określeniem wjazdu n a działkę, na której położony jest [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do treści art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) –dalej ppsa - Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zarówno zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je orzeczenie Wojewody [...] nie naruszają prawa. Przede wszystkim wskazać należy, że postępowanie wywłaszczeniowe, o którego zawieszenie wnosi skarżący, toczy się w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.). Przy czym podkreślić należy, że celem niniejszej ustawy jest usprawnienie procedur związanych z kwestiami przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Jak wskazał natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 16/11 osobliwość uregulowań zawartych w przepisach niniejszej ustawy, wyraża się przede wszystkim w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabywaniem nieruchomości oraz dysponowaniem nimi przez wykonawców na cele budowlane. W rozpoznawanej sprawie skarżący S. A. wniósł o zawieszenie postępowania wywłaszczeniowego do czasu przedstawienia przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad opinii i ekspertyz, które potwierdzą, że wywłaszczenie działek nr [...] i [...] nie wywoła negatywnych skutków dla sąsiednich nieruchomości i usytuowanych na niej składników budowlanych. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przy czym wyjaśnić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się pewną otwartą kwestię, której treścią może być wypowiedź co do uprawnienia, obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego. Innymi słowy z zagadnieniem wstępnym mamy doczynienia w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne danej sprawy, uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które w swej naturze należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu (patrz: Komentarz do Ordynacji podatkowej, C. Kosikowski i inni, Dom Wydawniczy "ABC" 2002, s. 468, wyrok z dnia 1 kwietnia 1998 r. - III SA 24/97 - Lex 34690). W świetle powyższego zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że podniesione przez skarżącego kwestie dotyczące przedstawienia opinii oraz ekspertyz potwierdzających, że wywłaszczenie działek nr [...] i [...] nie spowoduje katastrofy budowlanej [...] znajdującego się na sąsiedniej działce, nie stanowi zagadnienia wstępnego i nie może być podstawą do zawieszenia postępowania wywłaszczeniowego. Zarzuty skargi uznać należy zatem za chybione. Ponadto wskazać należy, że kontrolując zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury, w zakresie określonym w art. 134 ppsa Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły inne niż wskazane w skardze uchybienia obligujące do uchylenia zaskarżonego postanowienia albo stwierdzenia jego nieważności. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku