I SA/Wa 2755/13

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. R. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym tytułem opłat kwotę [...] ([...]) i oraz 23% tytułem podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych. Adwokat M. R. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2014 r., (k-25) i w następstwie decyzji Okręgowej rady Adwokackiej w [...] (k- 37). W następstwie powyższego wyznaczona z urzędu pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k- 55). Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 461), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą w innej sprawie 240 zł. Skoro jako wynika z akt sprawy wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącą na etapie postępowania prowadzonego w pierwszej instancji i podejmowała w związku z tym czynności procesowe należało stwierdzić, że wyznaczonemu adwokatowi należne jest wynagrodzenie w kwocie 240 zł netto, powiększonej o podatek VAT. Wskazać również należy, że w niniejszej sprawie Sąd zadecydował o połączeniu w trybie przepisu art. 111 § 1 u.p.p.s.a. do rozpoznania siedmiu skarg J. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. W każdej z tych sprawy pełnomocnikiem skarżącej z urzędu została wyznaczona adwokat M. R., zatem uzasadnione jest zasądzenie na jej rzecz stawki o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w siedmiokrotnej wysokości. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.