I SA/Wa 2812/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi L. Z. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 135/13 1. wymierza Prezydentowi [...]grzywnę w wysokości 400 (czterysta) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego L. Z. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. L.Z., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 135/13 zobowiązującego Prezydenta [...] do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 28 czerwca 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W związku z niewykonaniem wyroku, skarżący pismem z dnia 2 października 2013 r. wezwał organ do wykonania wyroku. Wezwanie to okazało się jednak bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż obecnie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Podniósł, że pismem z dnia 13 listopada 2013 r. skarżący został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w wyroku Sądu z dnia 23 kwietnia 2013 r. oraz o tym, iż postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 Ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 135/13 zobowiązał Prezydenta [...] do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 28 czerwca 2012 r. o ustalenie odszkodowania za opisaną nieruchomość [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 3 lipca 2013 r., a zatem termin załatwienia sprawy przez Prezydenta [...] upływał z dniem 3 września 2013 r. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, jak również przed wniesieniem skargi w trybie art. 154 § 1 Ppsa, nie załatwił sprawy, to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Przy czym z uwagi na krótszy niż 6 miesięcy okres niewykonania wyroku nie można uznać, że bezczynność miała charakter rażący. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 400 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 Ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 i § 2 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa.