I SA/Wa 2819/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Anita Wielopolska-Fonfara Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2014 r. sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu H. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] orzekające o zwrocie wniosku H. S., L. S., K. J., A. J. i M. R. zawierającego wezwanie do zapłaty odszkodowania z tytułu bezpodstawnego przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnej o pow. [...] ha, położonej w M. gm. [...]. Powyższe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r. odebrane zostało przez pełnomocnika wnioskodawców adw. R. O. w dniu 14 sierpnia 2013 r. Postanowieniem z dnia [...]września 2013 r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi działając w oparciu o art. 111 § 1a Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa), sprostował z urzędu swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2013 r. w zakresie dotyczącym pouczenia wskazując, że od wydanego postanowienia przysługuje stronom prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zaś jak wcześniej to wskazano wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził niedopuszczalność wniosku H. S., L. S., K. J., A.J. i M. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że postanowienie o sprostowaniu z dnia [...] września 2014r. odebrane zostało przez adw. R. O. w dniu 17 września 2013 r. Pismem z dnia 14 października 2013 r. H. S., L. S, K. J., A. J. i M. R. reprezentowani przez adw. R. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. W jej treści strona skarżąca wskazała, że przedmiotowa skarga został wniesiona w terminie z uwagi na to, że wobec sprostowania przez organ z urzędu pouczenia o środku zaskarżenia, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia otrzymania postanowieniu o sprostowaniu tj. od dnia 17 września 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. S. K. J., A. J. i M. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga. Jednym z wymogów dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w ustawowym terminie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] dotyczące zwrotu wnioskodawcom podania o przyznanie odszkodowania za przejętą nieruchomość rolną. Okolicznością bezsporną jest, że ww postanowienie zawierało błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako organ drugoinstancyjny wskazał bowiem, że od wydanego przez niego ostatecznego rozstrzygnięcia, stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie, złożone w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Tymczasem zgodnie z treścią art. 66 § 3 Kpa zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Następnie organ odwoławczy rozstrzyga w przedmiocie powyższego wniosku w drodze postanowienia, które jest ostateczne z chwilą wydania. W konsekwencji na takie postanowienie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. w dniu 14 sierpnia 2013 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął z dniem 13 września 2013 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego złożył skargę dopiero w dniu 15 października 2013r., a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego ustawowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a., o przywrócenie którego strona skarżąca nie wnosiła. Powyższe wynikało z faktu, że jak wynika z treści skargi pełnomocnik skarżącego uznał, iż skarga wniesiona została w terminie, gdyż termin do wniesienia skargi do sądu rozpoczął swój bieg z dniem otrzymania postanowienia z dnia [...] września 2013 r. prostującego pouczenie zaskarżonego postanowienia. Tymczasem z dniem 11 kwietnia 2011 r. nastąpiła zmiana przepisu art. 111 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 6 poz. 18). Obecnie z treści art. 111 § 1b i § 2 wynika, że jedynie w przypadku wydania przez organ postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego biegnie nie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji (postanowienia), ale od dnia otrzymania postanowienia zawierającego stosowne uzupełnienie lub jego odmowę. Oznacza to, że w przypadku sprostowania decyzji, ustawodawca nie zastosował wobec stron postępowania ochrony odnośnie biegu terminu do zastosowania środków prawnych, co wynikało wprost z brzmienia art. 111 § 2 Kpa, sprzed wskazanej nowelizacji. Sąd aprobuje stanowisko, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia ( art. 112 Kpa). Nie mniej jednak powyższa sytuacja nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, który jest terminem ustawowym i rozpoczyna się od daty ściśle określonej w przepisach. Należy również zwrócić uwagę na to, że niewłaściwe pouczenie nie może też przyznawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania administracyjnego, ani też usankcjonować nieistniejących zasad zaskarżania. Wada takiego aktu administracji polegająca na wadliwym pouczeniu może stanowić podstawę jedynie do przywrócenia terminu ( wyrok NSA z dnia 23.02.2000r. III SA 8295/98, publ. LEX nr 46243 ). W świetle powyższych okoliczności przyjąć należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.