I SA/Wa 2822/14

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. I SA/Wa 2822/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych. Skarżąca wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawczyni w związku ze stanem zdrowia jest reprezentowana przez opiekuna prawnego. Stałe środki utrzymania czerpie ze świadczenia rentowego w wysokości [...] zł. Z akt sprawy wynika, że od [...] 2014 r. przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym dla przewlekle chorych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek o prawo pomocy odnosi się do żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, pomimo że wnioskodawczyni, składając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., wszczęła postępowanie sądowe, którego przedmiotem jest pomoc i opieka społeczna w rozumieniu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., co zwalnia skarżącą z obowiązku ponoszenia w ramach tego postępowania jakichkolwiek kosztów sądowych. W sytuacji, gdy po stronie wnoszącej skargę nie istnieje ex lege obowiązek uiszczenia kosztów sądowych, żądanie odnoszące się do przyznania w tej części prawa pomocy na mocy orzeczenia sądowego musi zostać pozostawione bez rozpoznania. Odnosząc się do pozostałego zakresu wniosku, tj. ustanowienia pełnomocnika z urzędu, stwierdzić należy, że żądanie w tej części ma charakter uzasadniony. Uwzględnieniu podlegała wysokość środków otrzymywanych przez skarżącą ze świadczenia rentowego, a przede wszystkim warunki, w jakich się strona aktualnie znajduje ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający jej poniesienie we własnym zakresie wydatku na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.